translate

Czym jest "miłość bezwarunkowa" i jak ją osiągnąć.



Miłość nie pochodzi z woli człowieka.
Dlatego pouczenia w stylu: 
- kochaj, a wszystko będzie dobrze
- kochaj i rób co chcesz
- wystarczy kochać, a wszystko dalej się ułoży
- trzeba się kochać wzajemnie
itd.
są niedorzecznością, gdyż człowiek sam z siebie nie jest w stanie zaprogramować się na miłość.
Ta jest, albo jej nie ma.
Pytaniem zasadniczym jest oczywiście to, skąd się ta miłość pojawia.
I tutaj trzeba zastosować rozróżnienie.
Istnieje Miłość i miłość (miłość mała i miłość duża).
Miłość mała to miłość "do", miłość do tego co się pokochało.
Najczęściej tym czymś jest inna osoba, ale taka, która pozwala na uznanie jej za "wyzwalacz miłości".
Człowiek wie, że kocha daną osobę, i to ta osoba jest przyczyną tej miłości.
Kocham ją ponieważ ... i tutaj pojawiają się różne stwierdzenia.
Jest to miłość warunkowa, a więc uwarunkowana obiektem miłości (adoracji).
W nawiązaniu do filozofii duchowych, można by powiedzieć, że jest to miłość dwubiegunowa, dualistyczna.
Takim rodzajem miłości jest też miłość jaką obdarowuje wielbiciel, określoną postać Boga (tzw. ścieżka Jogi zwana Bhakti Marga).
Innym rodzajem miłości jest miłość, która powstaje jako określone uczucie, a wywodzi się ze współczucia, które z kolei wynika ze współodczuwania.
W Buddyzmie taka miłość nazywana jest "Karuna".
Jednak i ten rodzaj miłości wymaga istnienia obiektu, który wyzwala nasze współodczuwanie, a następnie współczucie, które zamienia się w życzliwość.
Ta miłość również (a więc miłość "buddyjska") nie może być nazwana miłością bezwarunkową.
Dopiero stan, który przekracza dwie powyższe formy miłości, a więc stan spontanicznego, "samoistnego" poczucia życzliwości, która nie rozeznaje już przedmiotów uwielbienia i adoracji, a postrzega tylko same idee, może zostać uznany za tę miłość, którą wielu nazywa "bezwarunkową", jednobiegunową - niedualną.
Nie może ów stan jednak wyniknąć li tylko z chcenia człowieka, z jego pragnień, a nawet dążeń.
Jest to stan dopuszczenia człowieka do obcowania ze sferą najwyższych uczuć.
Ta sfera staje się dostępna tylko i dopiero, po pełnym oczyszczeniu umysłu z zabrudzeń karmicznych (lub używając innej nomenklatury - z grzechów), które samo w sobie też nie leży tylko i wyłącznie w gestii samego człowieka.
Dlatego mawia się, że osiągnięcie "otwarcia serca" (w znaczeniu metaforycznym, duchowym), a więc doświadczenie stanu miłości bezwarunkowej, jest wynikiem łaski Boga.
Pragnienia, oczekiwania, a nawet afirmacje odnośnie miłości bezwarunkowej, które można dzisiaj spotkać u wielu ludzi, są zasadne tylko i wyłącznie po zaakceptowaniu przez nich, powyższych wyjaśnień.
Oraz podjęciu działań, które mają do tego doprowadzić.
Wmówienie sobie miłości bezwarunkowej, próby życia miłością bezwarunkową, w sytuacji gdy nie wyczyszczone zostały tendencje umysłowe ... musi skończyć się rozczarowaniem.
Nie tędy bowiem droga.
Jedyną drogą do osiągnięcia tego (przez wielu oczekiwanego) stanu, jest całkowite poddanie się woli Boga - rozumianego jako Wyższa Jaźń (Atman).
Oczywiście wspomniana powyżej ścieżka miłości do Boga osobowego (jogiczna Bhakti Marga, ale też wielbienie Jezusa Chrystusa w katolicyzmie) jest etapem prowadzącym do osiągnięcia tego samego ... choć samo miłowanie Kryszny czy Jezusa nie jest jeszcze miłością bezwarunkową.
Gdy taka wola (wola poddania Bogu) zostaje wypowiedziana, wtedy rozpoczyna się proces, który staje się szkoleniem, polegającym na doświadczaniu takich stanów i zjawisk, które poprzez interakcję z nimi, będą prowadziły adepta do oczyszczenia.
I ten proces nazywa się właśnie "rozwojem duchowym".
Ostatnim stadium tego procesu jest miłość do wszystkiego jednocześnie, bez ukierunkowania.
Tylko taki stan ma prawo być określany mianem "miłości bezwarunkowej" ... i tego doświadczali mistrzowie i mędrcy duchowi.
Dopóki jednak istnieją egoistyczne wrażenia w umyśle, dopóty miłość bezwarunkowa jest dla człowieka - niedostępna, a mówienie o niej ma li tylko charakter pragnień lub oczekiwań.
Życie pragnieniami czy oczekiwaniami, jest z duchowego punktu widzenia jedynie fantastyką.
Duchowość, rzeczywista duchowość zawsze jednak nastawiona jest na faktyczne doświadczenia.
Dlatego każdy kto marzy o osiągnięciu miłości bezwarunkowej, winien najpierw podjąć ku temu starania.
Powinien podjąć duchową praktykę, gdyż bez niej zawsze pozostanie w przestrzeni dwubiegunowego postrzegania.


duchowość rozwój duchowy wiedza duchowa ezoteryka reinkarnacja karma duchowość rozwój duchowy ezoteryka 
duchowość rozwój duchowy wiedza duchowa ezoteryka reinkarnacja karma duchowość rozwój duchowy ezoteryka 
duchowość rozwój duchowy wiedza duchowa ezoteryka reinkarnacja karma duchowość rozwój duchowy ezoteryka 
duchowość rozwój duchowy wiedza duchowa ezoteryka reinkarnacja karma duchowość rozwój duchowy ezoteryka 
duchowość rozwój duchowy wiedza duchowa ezoteryka reinkarnacja karma duchowość rozwój duchowy ezoteryka 
duchowość rozwój duchowy wiedza duchowa ezoteryka reinkarnacja karma duchowość rozwój duchowy ezoteryka 

Formularz kontaktowy - jeśli masz jakieś pytanie, zapraszam do korespondencji

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *