translate

Brahmasutry




Brahmasutry (Wedantasutry) Wjasadewy Badarajany -
przekład
Brahmasutry, zwane też Wedantasutrami (nazwa dzieła również w liczbie pojedynczej:
Brahmasutra, Wedantasutra) to starożytny hinduistyczny tekst filozoficzny stanowiący
(obok Upaniszadów i Bhagawad-gity) absolutną podstawę najbardziej wpływowego
systemu myśli indyjskiej – wedanty. Językiem, w którym powstało to dzieło jest
sanskryt. Autorstwo Brahmasutr przypisuje się mędrcowi Badarajana utożsamionemu
ze Śrila Wjasadewą – kompilatorem Wed i autorem m.in. Mahabharaty.
Brahmasutry składają się z około 555 (pięciuset pięćdziesięciu pięcu) sutr, czyli
niezwykle zwięzłych aforyzmów. Sutry te podzielone są na cztery części zwane
adhjajami, natomiast każda adhjaja dzieli się na cztery pady. Niektóre z tych sutr należy
odczytywać jako posiadające znaczenie same w sobie, inne natomiast razem z
sąsiadującymi opisują i rozwijają pewną konkretną myśl.
Brahmasutry stanowią pierwszą kodyfikację filozoficznego systemu wedanty. Ich
głównym tematem jest Brahman, czyli kosmiczny Absolut. Mają charakter komentarza
do wcześcniejszych pism świętych religii Hinduistycznej – zarówno śruti jak i smryti.
Oprócz tego, spora część Brahmasutr jest poświęcona dysputom filozoficznym z innymi
systemami myśli indyjskiej takimi jak sańkhja, wajśeszika, mimansa, a także bauddha
(buddyzm) czy też dźajna (dźinizm).
Brahmasutry, przez swoją ogromną zwięzłość, są tekstem niezwykle skomplikowanym i
niejasnym. Z tego powodu, przez wieki najwięksi wedantyjscy filozofowie Hinduistyczni
pisali do niego komentarze (bhaśje). Naturalnym i pierwszym komentarzem do
Brahmasutry jest Śrymad-Bhagawatam, zawierające całą esencję filozofii wedanty,
również spisane przez Śrila Wjasadewę. Niemniej, autorem pierwszego zachowanego do
dziś tekstu, stanowiącego w ścisłym sensie komentarz do Brahmasutr jest Adi Śankara.
Wielu późniejszych wisznuickich filozofów wedantyjskich pisało swe własne komentarze
do Brahmasutr. Do najważniejszych należą: Ramanudźa (wiśisztadwajta), Madhwa
(tattwawada, inaczej: dwajta), Nimbarka (dwajtadwajta), Wallabha (śuddhadwajta) czy
wreszcie Śrila Baladewa Widjabuszana (gaudija wisznuicka aćintja bhedabheda).
Różnice w interpretacji Brahmasutr prowadziły do powstawania rozmaitych rozgałęzień
i nurtów w filozofii wedantyjskiej.

Brahmasutry (Wedantasutry) Badarajany
Pierwsza adhjaja
Pierwsza pada

Zatem teraz zgłębianie Brahmana
[Tak więc teraz rozpoczynamy zgłębianie natury Brahmana]

Skąd narodziny najwcześniejszego
[Brahman jest tym, z którego pochodzi stworzenie, utrzymywanie, niszczenie]

Przez śastry jako źródło wiedzy
[Bowiem jedynie śastry są źródłem wiedzy o Najwyższym Panie.]


Ale to przez zgodność śastr
[Ale fakt, że Śri Hari jest tematem wszystkich śastr jest potwierdzany jednomyślnie przez
wszystkie śastry]

Przez postrzeganie – nie brak opisywalności słowami
[Z powodu opisów Brahmana w śastrach, błędną jest opinia jakoby nie dało się go opisać
słowami]

Jeśli niby drugorzędnym, [odpowiadam]: "nie, przez słowo <<Atma>>"
[Gdyby ktoś twierdził, że Brahman jest tylko Saguna-Brahmanem (manifestacją natury
materialnej), wówczas odpowiadam: „Nie jest tak, z powodu użycia słowa <<Atma>> w
Wedach”.]

Przez naukę Jego wiernych bhaktów o mokszy
[Brahman jest manifestacją Najwyższego Pana Kryszny, a nie drugorzędnę manifestacją sattwaguny
z powodu nauk w śastrach, zgodnie z którymi Jego bhaktowie osiągają mokszę]

Oraz przez brak wzmianki o zasłudze na odrzucenie
[Brahman w Wedach nie jest manifestacją materii z powodu braku wzmianki jakoby Brahman
zasługiwał na odrzucenie celem osiągnięcia wyższych wartości]

Przez sprzeczność tamtego stwierdzenia
[Z powodu wewnętrznej niespójności tego stwierdzenia]

Przez zjednoczenie własnej jaźni
[Brahman się jednoczy z samym sobą, więc nie może być uwarunkowany materialnie, w
przeciwieństwie do istot uwarunkowanych materialnie, które się jednoczą z czymś lub kimś
innym.]

Przez jedność doktryny
[Brahman nie jest uwarunkowany materialnie, z powodu spójności doktryny o Brahmanie
opisywanej przez Wedy.]

Przez słowa Wed
[A także z powodu słów Wed]

Przepełnionym błogością przez powtarzanie
[Termin „Anandamaja” oznaczający „przepełnionego błogością”, używany w Wedach, odnosi się
do Brahmana, z powodu wielokrotnego powtórzenia tego słowa.]

Jeśli niby nie przez słowa „zmiana”, wówczas [odpowiadam]: „Nie przez dostatek”
[Gdyby ktoś twierdził, że „Anandamaja” nie odnosi się do Brahmana z powodu słowa „zmiana”,
wówczas odpowiadam „Mylisz się z powodu znaczenia słowa jako <<dostatek>>”.]

Również z powodu stwierdzenia o Nim jako o źródle
[Oraz z powodu używania określenia „anandamaja”, oznaczającego źródło najwyższej błogości,
odnosi się do Najwyższego Pana, a nie do duszy indywidualnej.]

Oraz śpiewane jest o tym określonym w mantrach
[Oraz o tej samej postaci, określonej jako „anandamaja” w Taittirija-upaniszadzie, śpiewane są
mantry wedyjskie.]

Nie innym przez niedorzeczność
[A nie o żadnym innym (tzn. indywidualnej duszy), gdyż wówczas mantra nie miałaby sensu.]

Oraz przez stwierdzenie o różnicy
[Różnica występuje między Najwyższym Panem a duszą indywidualną, gdyż jest to jasno
stwierdzone w Wedach.]

Przez pragnienie to też w żadnym wypadku nie wnioskowanym
[Z powodu pragnień występujących u istoty w stanie anandamaja nie może być identyczna z
osobą w stanie sattwika nie posiadającą pragnień.]

Wedy również nauczają jedności tego w Tym
[Anandamaja nie może się brać ze stanu pradhany, gdyż kontakt z anandamają wiąże się z
nieustraszeniem, a materialna pradhana wiąże się z ciągłym strachem.]

On - wewnętrznym, przez przekaz o naturze
[Najwyższy Pan jest wewnątrz słońca i oka z powodu wedyjskiego przekazu o Jego naturze]

Oraz innym przez stwierdzenie różnicy
[Najwyższy Pan jest różny od duszy indywidualnej również z powodu stwierdzenie różnicy w
Wedach.]

Przestrzenią z powodu Jego znaku
[Termin „akaśa” użyty w śastrach odnosi się do Brahmana z powodu podobieństwa cech akaśy i
Brahmana]

Tak więc praną
[Tak więc, termin „prana” też się odnosi do Brahmana, z tych samych powodów]

Światłem przez wzmiankę o stopach
[Termin „dźjoti” (światło) użyty w śastrach też się odnosi do Brahmana, z powodu wzmianki o
stopach]

Jeśli niby z powodu wzmianki o Gajatri, [odpowiadam]: „Nie, gdyż widać nauczanie
skupienia umysłu”
[Gdyby ktoś miał zastrzeżenie, że termin „dźjoti” odnosi się do Brahmana, a nie Gajatri,
wówczas odpowiadamy: „Nie, gdyż są wyraźne wskazówki skupiania umysłu na Brahmanie”.]

Tak więc, również żywe istoty itp. stopą przez wzmiankę
[Ale jako, że według Wed żywe istoty itp. są stopami Gajatri (tak samo jak Brahmana), Gajatri
powinno się uważać za manifestację Brahmana]

Jeśli niby z powodu różnicy w nauczanie, wówczas [odpowiadam]: nie, z powodu spójności obydwu
[Gdyby ktoś zarzucał, że owe fragmenty śastr używają dwóch różnych przypadków słowa „dju”
zatem obydwa nie mogą odnosić się do Brahmana, odpowiadam „Nie, z powodu braku
sprzeczności między tymi obydwoma formami”]

Tak samo praną z powodu kontekstu
[Tak samo słowo „prana” odnosi się do Brahmana, z powodu kontekstu w jakim zostało użyte]

Jeśli niby mówca miałby odnosić się do przekazu o sobie, wówczas [odpowiadam]: „Nie,
z powodu wielu wzmianek o Brahmanie”
[Gdyby ktoś zarzucił mi nieprawdziwość tezy, ponieważ Indra rzekomo mówi o samym sobie
wówczas odpowiadam, że to błędne rozumowanie z powodu wielu wzmianek o Brahmanie w jego
tekście]

Lecz nauczanie możliwym przez wgląd w śastry jak w przypadku Wamadewy
[Lecz Indra mówi w ten sposób (utożsamia się z Brahmanem) zgodnie z naukami śastr tak samo
jak mówił ryszi Wamadewa]

Jeśli niby „prana” z powodu znaków odnosi się również do dźiwy i podstawowej
wówczas [odpowiadam]: „Nie, z powodu kultu potrójnego i tamtej odpowiedniości”
[Gdyby ktoś twierdził, że słowo „prana” odnosi się do podstawowej prany i dźiwy oprócz
Brahmana wówczas odpowiadam, że to wówczas wszystkie trzy stałyby się obiektem kultu co
byłoby nielogiczne i niepoparte śastrami]
Druga pada

Z powodu wszędzie zawartego nauczania o sławie
[Użyty termin „manomaja” odnosi się do Paramatmana z powodu opisanych tam znanych
atrybutów przedstawianych wielokrotnie w wedancie jako atrybutu Paramatmana]

Oraz przez logiczne uzasadnienie cech pragnące
wyrażenia się
[Również z powodu logiczności interpretacji według której użyte tu terminy odnoszą się do
Brahmana]

Natomiast niemożliwymi w dźiwie
[Terminy te, odnoszące się do Brahmana, nie mogą z powodów logicznych być cechami dźiwy]

Oraz przez deklarację czynności i osoby działającej
[Oraz z powodu rozróżnienia między osobą wykonującą czynność, a czynnością]

Z różnicy słów
[Oraz z powodu różnicy słów użytych w śastrach]

Oraz ze smryti
[A także z powodu nauk zawartych w smryti]

Jeśli niby z powodu małej siedziby i takiego opisu, wówczas [odpowiadam]: „Nie, z
powodu takiej formy medytacji oraz podobieństwa do przestworzy”
[Gdyby ktoś zarzucił, że termin „manomaja” nie może się odnosić do Brahmana, gdyż jest
przedstawiony jako bardzo mały, wówczas odpowiadam, że argument jest słaby, gdyż zaleca się
medytacją na maleńkim Brahmanie, a także ponieważ „manomaja” jest opisana jako bardzo
wielka]

Jeśli niby osiąga radość, wówczas [odpowiadam]: „Nie, przez różnicę”
[Gdyby ktoś twierdził, że Paramatman również przeżywa materialne przyjemności i bóle,
wówczas odpowiadam, że to niemożliwe, z powodu ogromnej różnicy między Nim, a
odczuwającą dźiwą]


Zjadaczem, przez jedzenie poruszające się i nie poruszające się
[Brahman jest również zjadaczem, który spożywa to co się porusza i to co się nie porusza]

Oraz przez kontekst
[Również kontekst to potwierdza]

Rzeczywiście – dwoma jaźniami, ci, którzy wstąpili do jaskini przez widzenie tego
[Dwoma jaźniami są dwie osoby, które wstąpiły do jaskini serca, z powodu jasnego określenia
tego w Wedach]

Oraz przez różnicę
[Także z powodu różnicy między nimi]

Wewnątrz przez logiczność
[Brahman jest istotą wewnątrz oka z powodu logicznej natury tej tezy]

Oraz z powodu stwierdzenia o miejscu itp.
[A także z powodu nauczania o tym i innych miejscach, w których Brahman jest obecny]

Oraz z powodu opisu odznaczanego szczęściem
[Również z powodu opisu Brahmana jako pełnego szczęścia]

Więc tak oto to Brahman
[Tak więc chodzi o Brahmana]

Oraz przez stwierdzenie dróg słuchacza Upaniszadów
[A także z powodu opisów celu, do którego zmierzają słuchacze Upaniszadów]


Żaden inny przez braku wiecznego istnienia i niemożliwość
[Istota przebywająca w oku to musi być Brahman, gdyż inne istoty nie przebywają wiecznie w
oku, a także z powodu kontekstu w jakim użyty został termin]

Władcą wewnątrz żywiołów itp. przez stwierdzenia o Jego atrybutach
[Brahman jest władcą przebywającym wewnątrz żywiołów z powodu opisu Jego atrybutów w tym
fragmencie]

I nie nauczanym w smryti przez atrybuty nie naturę tej postaci
[Wewnętrzny władca nie jest pradhaną opisaną w smryti z powodu opisu Jego atrybutów innych
niż natura pradhany]

Nawet oboje podkreślają tę różnicę
[Władca wewnętrzny jest inny od dźiwy, gdyż nawet obydwie wersje Upaniszadów podkreślają
ich różność]
1

Posiadaczem cech niewidzialności itp. przez wzmiankę o cechach
[Te fragmenty opisują Brahmana posiadającego liczne cechy takie jak niewidzialność itp.]

Oraz przez stwierdzenia o wyróżniających cechach i różnicy – nie dwoma pozostałymi
[Z powodu opisu wyróżniających cech oraz różnicy akszara nie może być pradhaną ani dźiwą]

Oraz przez stwierdzenie o formie
[Również, ponieważ występuje opis formy]

Wajśwanarą przez wyróżniającą cechę powszechnego słowa
[Użyte w Ćhandogja-upaniszadzie słowo „wajśwanara” odnosi się do Wisznu z powodu użycia
cech Wisznu do opisania Go]

Takie oto jest wnioskowanie z opisów w smryti
[Można wyciągną podobny wniosek z opisów zawartych w smryti]

Jeśli niby przez słowa itp. i przebywanie wewnątrz, [odpowiadam]: „Nie, przez
instrukcję takiego postrzegania, możliwości i opis Jego jako człowieka”
[Gdyby ktoś twierdził, że termin „wajśwanara” nie odnosi się do Wisznu z powodu użytych słów i
opisania wajśwanary jako przebywającej wewnątrz serca, wówczas odpowiadam, że się myli,
gdyż takie postrzegania Wisznu jest zalecana, inna interpretacja jest niemożliwa, a także z
powodu opisu wajśwanary jako człowieka]

Tak samo nie dewą opiekuńczym ani żywiołem
[Z tego samego powodu „wajśwanara” nie odnosi się do dewów opiekuńczych i żywiołów nad
którymi sprawują opiekę (takich jak Agni i jego ogień)]

Według Dźaminiego również brak sprzeczności przy
bezpośrednim
[Dźajmini uważa, że termin „agni” można również interpretować jako odnoszący się do Wisznu i
wówczas nie ma żadnej sprzeczności]

Z powodu manifestacji – takim zdanie Aśmarathji
[Aśmarathja uważa, że Wisznu objawia się w tak małej postaci by się manifestować w sercu
bhakty]

Według Badariego przez medytację
[Według Badariego Wisznu się manifestuje w ten sposób, aby umożliwić medytację nad Nim]

Przez Jego transcendentalne cechy – takie zdanie
Dźajminiego, ponieważ oznajmia
[Dźajmini uważa, że Wisznu przybiera taką małą formę z powodu Jego transcendentalnych cech.
Ponieważ taki pogląd jest stwierdzony w śruti]

Twierdzą również, że to w Nim
[Athawarnikowie również mają o Nim takie zdanie]
Trzecia pada

Siedzibą nieba, ziemi itp. przez słowo jaźni
[Opis „siedziby, nieba, ziemi itp. odnosi się do Wisznu, z powodu słów na Jego temat]

Oraz przez stwierdzenia o osiągnięciu przez
wyzwolonych
[Oraz, ponieważ mówi się, że wyzwoleni osiągają tę niebiańską planetę]

Nie tym wzmiankowanym, przez brak słowa o tym i podtrzymywaczu prany
[Pradhana nie jest niebiańską planetę z powodu braku jakiejkolwiek wzmianki o niej. Z tego
samego powodu dźiwa nie jest niebiańską planetą]

Przez stwierdzenie różnicy
[A także z powodu dokładnego określenie różnicy między nimi]

Przez kontekst
[Z powodu kontekstu, w jakim zostało to napisane]

Oraz przez istnienie, jedzenie
[Oraz ponieważ, jedno istnieje, a drugie je]

Nieskończonym przez nauczanie wyższości nad dźiwą
[Nieskończony to Wisznu, z powodu nauk w śastrach o wyższości nad dźiwą]

Oraz przez stosowność atrybutów
[A także, ponieważ opisane tu atrybuty są stosowne tylko dla Wisznu]

Niezniszczalnym, przez podtrzymywanie wszystkiego aż do akaśy
[Termin „akszara” użyty tutaj odnosi się do Wisznu, gdyż jest opisany jako podtrzymujący
wszystko aż do akaśy]

Oraz tym przez nakaz
[Termin „akszara” odnosi się do Wisznu, gdyż wszystko tu jest opisanej jako podlegające Jego
nakazom]

Oraz przez rozróżnienie od innej natury
[A także, ponieważ opisane są cechy, które odróżniają Go od wszelkich innych istot]

Przez nazwanie Go obiektem widzenia
[Opisywany tutaj to Wisznu, gdyż pasuje do Niego opis obiektu widzenia]

Małym przez następujące
[Małe niebo odnosi się do Wisznu z powodu następujących opisów w tekście]

Przez wstępowanie, słowa, postrzegania jako znak
[Z powodu opisu ruchu, użycia określonych słów i bezpośredniego postrzegania]

Oraz przez podtrzymywanie, dostrzeżenie wewnątrz Jego wielkości
[Także z powodu opisu Jego chwały przy podtrzymywaniu wszystkich światów]

Oraz przez sławę
[Także z powodu typowego użycia terminu]

Jeśli niby innym przez wzmiankę, [odpowiadam]: „Nie, przez niemożliwość”
[Gdyby ktoś mówił, że to odnosi się np. do dźiwy, z powodu wzmianki o dźiwie w tekście,
wówczas odpowiadam, że to nieprawda, gdyż taka interpretacja nie byłaby możliwa]

Jeśli niby z późniejszych, [odpowiadam]: „Lecz manifestację postaci”
[Gdyby ktoś twierdził, ze późniejszy fragment odnosi się do dźiwy, wówczas odpowiadam, że
prawdziwa natura dźiwy jest tylko w tym fragmencie]

A odniesienie z innego powodu
[A znaczenie opisu dźiwy jest inne tutaj]

Jeśli niby przez „małe” w śruti, [odpowiadam]: to wyjaśnione
[Gdyby ktoś twierdził, że użyty w śruti termin „mały” odnosi się do dźiwy, wówczas
odpowiadam, że to już wyjaśniliśmy w sutrze 1.2.7]

Oraz przez podobieństwo do Niego
[I tylko z powodu podobieństwa dźiwy do Wisznu]

Ponadto smryti stwierdza
[To samo jest też stwierdzone w smryti]

Nawet ograniczonym przez słowo
[Jest nawet bardzo małym, ponieważ tak właśnie stwierdza tekst]

Ale przez przywilej związku z ludzkimi sercami
[To jest spowodowane faktem, że Wisznu przejawia się w ludzkich sercach]

Zdaniem Badarajany – również ponad nimi przez możliwość
[Badarajana uważa, że również dewowie mogą medytować nad Wisznu]

Jeśli niby sprzeczność w czynach, [odpowiadam]: „Nie - przez widzenie założenia
wielości”
[Gdyby ktoś zarzucał nam, że czynności dewów sprawiają, iż stwierdzenie staje się sprzeczne,
wówczas odpowiadamy, że nie ma on racji, gdyż dewowie mają moc się manifestować na wiele
sposobów]

Jeśli niby słowa Wed, [odpowiadam]: „Nie, przez stworzenie, dowód, wnioskowanie”
[Gdyby ktoś zarzucał, że to przeczy słowom Wed, wówczas odpowiadam, że nie ma racji, z
powodu opisu stworzenia, dowodów w śruti i smryti oraz wnioskowania]

Tak więc, również wieczność
[Opisy stworzenia Wed przez Pana Brahmę również dowodzą ich wieczności.]

Oraz przez podobieństwo imienia i formy brak również sprzeczności w cyklach
stworzenia, przez śruti i smryti
[Ponieważ imiona i formy pozostają identyczne również przez całe cykle stworzenia nie ma
sprzeczności, co potwierdza śruti i smryti]

Zdaniem Dźajminiego przez niemożliwość kwalifikacji do Madhu-widji
[Dźajmini sadzi, że dewowie nie biorą udziału w Madhu-widhi itp., gdyż nie jest możliwe, aby się
kwalifikowały]

Oraz przez istnienie światła
[Oraz ponieważ dewowie medytują na świetle]

Lecz zdaniem Badarajany istnienie jest
[Ale Badarajana sądzi, że dewowie biorą udział w medytacjach (takich jak Madhu-widja)]

Jego rozpacz przez pogardliwa mowę, wtedy, z tego powodu nazwano
[Użyty w Wedach termin „śudra” oznacza nieszczęśliwego, ponieważ Dźanaśruti Pautrajana był
rozgoryczony z powodu słyszenia pogardliwej mowy łabędzia. Nie odnosi się on do najniższej
warny (m.in. w miejscach gdzie „śudrowi” są dopuszczani do nauki Wed).]

Oraz przez rozumienie stanu bycia kszatriją
[I rozumiemy, że Dźanaśruti był kszatriją.]

W dalszej części ze znaku z Ćajtrarathą
[Rozumiane to jest z podpowiedzi, występującej w dalszej części jego rozmowy z Ćajtarathą.]

Oraz przez odniesienie do rytuałów przejścia i deklarację nieobecności
[Bowiem śastry stwierdzają konieczność przyjmowania samskar, a także wykluczają od tego
śudrów.]

Oraz przez próbę zapewnienia tamtego
[A także z powodu konieczności upewnienia się, że przyjmowany uczeń nie jest śudrą.]

Przez zakaz słuchania, zgłębiania i rozumienia
[Z powodu zakazu zajmowania się Wedami obowiązującego dla śudrów.]

Oraz przez smryti
[A także z powodu słów zawartych w smryti wnioskujemy, że śudrom nie wolno zgłębiać Wed.]

Przez wibrację
[Z powodu trzęsienia się całego świata użyty termin „wadźra” (piorun) musi się odnosić do
Wisznu.]

Światłem przez widzenie
[Z powodu opisu piorunu jako światło.]

Akaśa przez deklarację różności itp.
[Termin „akaśa” odnosi się do Wisznu, z powodu stwierdzenia w śastrach o różnosći między
Nim, a dźiwą, a także z innych powodów.]

Przez różnicę w głębokim śnie i śmierci
[Dźiwa nie może być tożsama z Brahmanem, ponieważ różnica między dźiwą, a Brahmanem jest
obecna w głębokim śnie, a także śmierci.]

Przez słowa „Pan” itp.
[Z powodu użycia słów takich jak „pati” (pan, władca) itp.]
Czwarta pada

Jeśli niby nawet wnioskowany w jednej z wielu,
[odpowiadam]: „Nie, przez pokazaną wzmiankę o
metaforze ciała”
[Gdyby ktoś twierdził, że termin „awjakta” użyty w Katha-upaniszadzie odnosi się do pradhany,
wówcza odpowiadam, że się myli, gdyż „awjakta” to metafora znacząca „śarira” (ciało) co jest
jasno pokazane]

Ale to - subtelnym przez stosowność
[Ale to słowo „śarira” oznacza ciało subtelne z powodu stosownego kontekstu.]

Takie znaczenie przez zależność
[Powinno się przyjąć takie znaczenie, gdyż pradhana jest kompletnie zależna od Brahmana]

Oraz przez brak wzmianki o obiekcie wiedzy
[A także, ponieważ „awjakta” nie jest opisana jako obiekt wiedzy, powinno się uważać ją za
tożsamą z pradhaną]

Jeśli niby tak oto stwierdza, [odpowiadam]: „Nie, ponieważ Paramatma przez kontekst”
[Gdyby ktoś twierdził, że to opisuje pradhanę wówczas odpowiadam, że się myli, gdyż z
kontekstu wynika, że chodzi o Paramatmę]

I tak oto wzmianki tylko o trzech pytaniach
[W tym kontekście wspomniane są tylko trzy pytania]

Oraz jak „mahat”
[Użycie terminu jest podobnym do użycia terminu „mahat”]

Jak szklanka – przez brak cech wyróżniających
[Słowo „adźa” użyte w Śwetaśwatara-upaniszadzie 4.5 nie odnosi się do koncepcji materii
zawartej w sańkhji, z powodu braku konkretnych cech opisanych, podobnie jak w przypadku
użycia słowa „ćamasa” w Bryhadaranajaka-upaniszadzie 2.2.3]

Od światła się rozpoczyna, gdyż tak oto czytanie niektóre
[Światło jest źródłem – co również potwierdzają inne fragmenty]

Przez nauczanie o energii kreatywnej brak sprzeczności jak w przypadku miodu itp.
[Jako że, została stworzona przez Wisznu nie ma sprzeczności w twierdzeniu, że pradhana jest
zarówno stworzona i niestworzona. Tak samo jak miód i inne rzeczy są zarazem stworzone i
niestworzone.]

Nawet nie przez wyliczenie liczb – przez nadmiar wielu stanów
[Nawet skoro te same wyliczenia są podane w Bryhadaranajaka-upaniszadzie, co w teorii
sańkhji, nie odnoszą się do sańkhji, gdyż liczb i elementów podanych jest więcej niż w teorii
sańkhji]

Prana i cała reszta przez uzupełniające zdanie
[Chodzi tu (w śruti) o pięć wymienionych rzeczy rozpoczynających się z praną, co wynika z
uzupełniającego zdania]

Światłem w niektórych – gdzie nieobecność żywności
[W niektórych wersjach tego wyliczenia z Upaniszadów słowo „dźjoti” (światło) zastępuje słowo
„anna” (jedzenie)]

I przy pomocy przyczyny przez stwierdzenia w śruti o akaśy itp.
[Według Upaniszadów Brahman jest przyczyną akaśy i całej reszty]

Przez odpowiedniość
[Terminy „asat” i „awjakryta” w śruti też się odnoszą do Brahmana z powodu odpowiedniości w
użytym kontekście]

Przez znaczenie [słowa] „dźagat”
[Termin „Brahman” użyty w Kauśitaki-upaniszadzie odnosi się do Wisznu, ponieważ „karma”
oznacza wszechświat]

Jeśli niby dźiwa i główna prana przez znaki, [odpowiadam]: „Nie, już to wyjaśniono”
[Gdyby ktoś twierdził, że dźiwa i główna prana opisują w tym fragmencie Brahmana, wówczas
odpowiadam, że nie, ponieważ to już wyjaśniono w sutrze 1.1.13]

Lecz zdaniem Dźajminiego przyczyna jest inna przez pytania i odpowiedzi; tak oto
również inne
[Zdaniem Dźajminiego przyczyna zawartych w Kauśitaki-upaniszadzie pytań i odpowiedzi jest
inna i niektóre wersje tekstu też podają inną interpretację]

Przez kontekst zdań
[Kontekst tych zdań dowodzi, że chodzi o Brahmana]

Zdaniem Aśmaradhji znakiem przez dowód tamtego stwierdzenia
[Zdaniem Aśmaradhji „Atma” w Bryhadaranajaka-upaniszadzie 4.5 jest Paramatmanem, gdyż
tylko w ten sposób może się spełnić obietnica, że dzięki znajomości jaźni wszystko jest znane]

Zdaniem Audulomiego takim oto przez warunki, przy wychodzeniu z ciała
[Audulomi uważa, że tuż przed osiągnięciem mokszy osiąga się transcendentalne cechy Śri
Bhagawana]

Przez istnienie – takie oto zdanie Kaśakrytsny
[Kaśakrytsna uważa, że zdanie odnosi się do Paramatmana, gdyż przebywa wewnątrz dźiwy]

Przyczyną materialną również przez brak konfliktu ze stwierdzeniami i przykładami
[Brahman to również prakryti, gdyż poglądowi temu nie przeczą stwierdzenia i przykłady podane
w śastrach]

Oraz przez nauczanie o woli
[Ponieważ śastry nauczają, że w tym i poprzednich cyklach kreacji wszechświat powstał za
sprawą woli Brahmana, zatem Brahman jest przyczyną i elementem kreacji]

Oraz przez bezpośrednie stwierdzenia w śruti o obojgu
[Brahman jest zarówno stwórcą jak i elementem kreacji, gdyż obydwie prawdy są stwierdzone w
śastrach]

Samostworzony
[Brahman jest samostworzony]

Przez modyfikację
[Ponieważ modyfikował samego siebie]

Oraz przez to, że nazwany został źródłem
[Śastry oznajmiają, że Brahman jest źródłem, z którego powstał wszechświat materialny]

Przez to wszystkie wyjaśnione, wyjaśnione
[Przez to wyjaśniliśmy, że wszystkie imiona w śruti odnoszą się do Pana Gowindy]
Druga adhjaja
Pierwsza pada

Jeśli niby wada efektu braku miejsca w smryti, [odpowiadam]: "Nie, inne smryti"
[Jeżeli ktoś twierdzi, że powinniśmy odrzucić wedantę, gdyż jest sprzeczna z Kapila-smryti,
odpowiadam, że to Kapila-smryti powinno zostać odrzucone, gdyż przeczy innym smryti.]

Oraz przez brak wzmianki o innych
[Sańkhja również zasługuje na odrzucenia z powodu braku potwierdzania w innych smryti]

Przez to jogi odrzucenie
[Jako, że odrzucana została sańkhja odrzucić musimy również filozofię jogi, opartą na sańkhji]

Nie – przez różną naturę, z własnych słów samych w sobie
[Wed nie wolno pod żadnym pozorem odrzucać, gdyż mają Swoją własną specyficzną naturę i
Ich słowa są ewidentne same w Sobie]

Ale stwierdzenie o dewach opiekuńczych przez cechę wyróżniającą i przenikania
[Z powodu opisów żywiołów jako dewów i przenikania żywiołów przez dewy, użyte w
Upaniszadach słowa odnoszą się do dewów, a nie samych żywiołów]

Ale tak postrzegany
[Puruszottama jest elementem stworzenia, lecz nie jest to widoczne]

Jeśli niby tak oto przez nieprawdę, [odpowiadam]: "Nie, przez zaprzeczenie"
[Jeśli ktoś twierdzi, że świat jest nierzeczywisty, odpowiadam, że się myli, gdyż świat nie jest
nierzeczywisty tylko przez bycie różnym od Wisznu]

Podobnie niespójną przez wydarzenia podczas pralaji
[Pogląd, że Najwyższy Pan jest częścią świata materialnego jest nieprawdziwy, gdyż wówczas
Wisznu ulegałby zniszczeniu razem ze światem materialnym podczas pralaji]

Ale nie przez obrazy
[Nieprawdą jest, że Brahman jest wchłaniany przez świat podczas pralaji, gdyż wiat to obraz
stworzony przez Niego]

Oraz przez zarzuty
[I ponieważ zarzuty stawiane wedancie przez zwolenników sańkhji, można zaaplikować do
sańkhji]

Również przez brak siły rozumowania
[Ponieważ rola logicznego rzoumowanie w dochodzeniu prawdy nie jest aż taka ogromna, gdyż
strony mogą wzajemnie zbijać swe argumenty i kontrargumenty, poprzez pozornie logiczne
rozumowanie, nie dochodząc do żadnych wniosków]

Jeśli niby inne rozumowanie, [odpowiadam]: „Wówczas również pragnienie mokszy”
[Gdyby ktoś twierdził, że w takim układzie powinniśmy inaczej rozumować, odpowiadam, że
również wtedy pragnęlibyśmi mokszy]

Przez to omawiane również odrzucane przez mądrych
[Z tych samych powodów co odrzuciliśmy sańkhję, mędrcy odrzucają wszystkie inne systemy
sprzeczne z Wedami]

Jeśli niby również brak rozróżniania od odczuwającego, [odpowiadam]: „Może być jak
na świecie”
[Gdyby ktoś nam zarzucał, że w naszym układzie nie występuje rozróżnienie między
odczuwającym Brahmanem, a odczuwanym przez niego światem, wówczas odpowiadam, że tak
może być tylko na poziomie przyziemnego postrzegania.]

Ich brak różnicy przez słowa „początek” itp.
[Przyczyna zawiera się w skutku, z powodu użytych w Upaniszadach słów takich jak „początek”
itp.]

Oraz przez doświadczenie w istnieniu
[Oraz, ponieważ efekt jest doświadczany tylko przy istnieniu przyczyny]

Przez istnienie również późniejszych
[Oraz ponieważ efekt istnieje również wcześniej w przyczynie]

Jeśli niby przez stwierdzenie nieprawdy, [odpowiadam]: „Nie przez inną cechę w
późniejszej części, rozumowanie i inne słowo”
[Gdyby ktoś zarzucał nam, że skutek nie istnieje w przyczynie, gdyż śastry opisują go jako
nieistniejącego, wówczas odpowiadam, że to nieprawda, gdyż użyty termin odnosi się do innej
cechy później wzmiankowanej, co jest logiczne i potwierdzone przez inny tekst śruti]

Oraz jak kawał płótna
[Tak jak zwija się i rozwija kawał płótna tak świat się zwija i rozwija z Brahmana podczas pralaji
i stworzenia]

I tak jak prana itp.
[Tak samo jak wszystkie prany jednoczą się w jedną pranę, podczas pranajamy]

Przez inne stwierdzenia wady nie tworzenia korzystnego itp.
[Gdyby Brahman stanowił jedność z duszami indywidualnymi powstawały by problemy np.
wówcza Brahman tworzyłby rzeczy złe i wadliwe]

Ale więcej przez wskazanie różnicy
[Brahman jest czymś więcej niż dusze, z powodu wskazania różnicy między nimi]

Oraz tak jak kamień itp.
[Podobnie jak niestałe przedmioty takie jak kamień itp. nie mogą być Brahmanem, z powodu
swej niestałości, tak Brahman nie może być nieustannie zmieniającą się dźiwą]

Jeśli niby przez widzenie narzędzi [odpowiadam]: „Nie, gdyż takim jak mleko”
[Gdyby ktoś zarzucał nam, że Brahman nie może być jedyną przyczyną świata, gdyż
potrzebowałby narzędzi, aby go stworzyć odpowiadam, że się myli, gdyż Brahman stwarza świat
tak jak mleko przybiera różne postacie]

Również jak dewowie itp. na świecie
[Tak samo jak dewowie na świecie stwarzają pzedmioty siłą woli; tym bardziej Brahman może
to zrobić]

Albo możliwość całości albo zaprzeczenie słów o bezpostaciowości
[Zarzucają nam, że albo Brahman jest tożsamy ze światem (jeśli cały staje się światem), albo
nie jest jednością (jeśli tylko jego część staje się światem)]

Ale przez śruti, korzeń w słowie
[Osobom, które nie mogą rozwikłać tego rzekomego paradoksu radzimy opierać się na naukach
śruti, które twierdzą, że Brahman jest zarazem jednością jak i przyczyną świata i stojący ponad
nim]

Oraz ponieważ również w atmie różnorodność
[Różnorodność również występuje w atmie, która stanowi jedność, zatem powyższe stwierdzenie
wcale nie jest nielogiczne]

Oraz przez wady we własnym postrzeganiu
[Naszym przeciwnikom radzimy przypomnieć sobie o wadach w ich postrzeganiu, jeżeli nie są w
stanie tego zrozumieć]

Wszechmocny również przez widzenie tego
[A także, ponieważ z śastr wynika wszechmoc Brahmana]

Jeśli niby przez brak narzędzi, [odpowiadam]: „Już wyjaśniono”
[Gdyby ktoś nam zarzucał, że teoria jest niemożliwa, gdyż Brahman nie posiada narzędzi,
którymi mógłby stworzyć wszechświat, odpowiadam, że to już wyjaśniliśmy]

Nie z posiadania powodu
[Brahman nie jest stwórcą wszechświata, z żadnego szczególnego powodu]

Lecz zwykła rozrywką, tak jak na świecie
[Lecz stworzenie jest tylko zwyczajną rozrywką Brahmana, podobną do ludzkich rozrywek]

Nie stronniczy ani okrutny, przez zależność widzianą, ponieważ tak stwierdza
[Nie można zarzucić Brahmanowi stronniczości ani okrucieństwa, jeśli się weźmie pod uwagę
inne czynniki takie jak karmę. Tak właśnie mówią śastry]

Jeśli niby przez brak rozróżnienia czynności, [odpowiadam]: „Nie, przez udowodnienie
braku początku oraz słowa śastr”
[Gdyby ktoś twierdził, że Pan nie może mieć nic wspólnego z karmanem, ze względu na brak
rozróżnienie przed początkiem wszechświata, odpowiadamy, że to błędne rozumowanie, gdyż
wszechświat nie ma początku, co zostało udowodnione w śastrach]

Oraz przez logiczne dowody na wszystkie cechy
[A także, ponieważ wszystkie cechy potrzebne do stworzenia wszechświata są obecne w
Brahmanie musi On być stwórcą wszechświata]
Druga pada

I nie wnioskowana przez niemożliwość aktywności
[Przyczyną świata nie może być też pradhana, gdyż wówczas nie stworzenie nie byłoby takie
układne i aktywność stałaby się niemożliwa]

Jeśli jak woda i mleko, wtedy tam również
[Gdyby ktoś mówił, że pradhana porusza się swobodnie tak jak woda albo mleka, bez żadnej
wyższej inteligentnej koncepcji sterującej, odpowiadam, że to jest również powodowane
inteligencją]

Oraz przez niezależność i brak zewnętrznych wykonujących
[I jako, że pradhana jest niezależna i nie ma żadnych zewnętrznych czynników poza nią, nie
może być aktywna]

Oraz przez nieobecność gdzie indziej nie taką jak trawa itp.
[Nie można również powiedzieć, że pradhana modyfikuje się tak jak trawa zmieniająca się w
mleko, gdyż nie jest obecna tam gdzie zachodzi zmiana]

Nawet jeśli jak osoba lub magnet
[Nawet jeśli się powie, że purusza może poruszać pradhanę tak jak kulawy kieruje ślepego lub
magnet przyciąga obiekty, ten problem nie może zostać pokonany]

Oraz przez niemożliwość stosunku pierwotnej materii
[Pradhana również nie może być aktywna, gdyż stosunek materii pierwotnej i wtórnej nie jest
aplikowalny w przypadku trzech gun]

Oraz w przypadku innego rozumowania przez brak inteligencji
[Nawet jeśli ktoś powie, że pradhana nie posiada inteligencji nadal pozostaje cała reszta
zarzutów dotyczących teorii, w myśl której jest przyczyną wszechświata]

Przez brak celu również przy akceptacji
[Nawet jeżeli uznamy teorię sańkhji o spontanicznej modyfikacji pradhany, pradhana nie może
również być stwórcą wszechświata, z powodu braku logicznego powodu]

Oraz niespójną przez sprzeczność
[Doktryna sańkhji jest również nie do przyjęcia, ze względu na liczne sprzeczności w niej
występujące]

Albo jak wielkie, długie z krótkich, maleńkich
[Podobnie nie jest możliwa idea wajśesziki, w myśl ktorej wielkie i długie elementy wyłaniają się
z krótkich i maleńkich, ponieważ jeśli atom jest bezwymiarowy (według wajśesziki), wtedy nie
może stworzyć czegoś posiadającego wymiar.]

Również nie w obojgu przypadkach, zatem negacja tego
[Również w przypadku adryśty, nie istnieje możliwość tworzenia wszechświata z łączności
atomów, zatem odrzucamy teorię wajśesziki]

Oraz z przyznania samawaji, z równości rozumowania ‘regressus ad infinitum’
[Teorią wajśesziki zostaje odrzucona również, ponieważ gdyby przyznano istnienie samawaji
zaszedłby paradoks ‘regressus ad infinitum’]

Oraz z wiecznego istnienia
[A także z powodu wiecznego istnienia, które byłoby konsekwencją teorii wajśesziki.]

I z posiadania formy itp. odwrotność, przez dostrzeganie
[Z powodu atomów posiadających cechy takie jak forma zaszłaby przeciwność teorii wajśesziki,
zgodnie z którą atomy są nieskończenie małe.]

Oraz przez defekty w obydwu przypadkach
[Odrzucamy teorię wajśeszika z powodu jej wad w obydwu przypadkach – zarówno, kiedy się
uzna, że atomy posiadają formę jak i kiedy nie posiadają formy.]

Oraz przez brak akceptacji do odrzucenia w całości
[Także, ponieważ wielcy ryszi odrzucają teorię wajśesziki powinniśmy ją również odrzucić]

Nie odbędzie się również przy agregacie o dwóch przyczynach
[Nawet gdyby dwa agregaty następowały z ich dwóch przyczyn, agregaty nie odbyłyby się.
Zatem musimy odrzucić teorię buddyjską.]

Jeśli niby z wzajemnych przyczyn, [odpowiadam]: „Nie, przez przyczynę powstania”
[Gdyby ktoś twierdził, że tworzenie się agregatów można wyjaśnić przez odbywającą się
wzajemną przyczyną, odpowiadamy, że to nieprawda, gdyż wówczas agregaty stanowią tylko
przyczynę powstawania ogniw.]

Z powstawania następnego i niszczenia poprzedniego
[Nie może również występować ciąg przyczynowo-skutkowo, gdyż przy niszczeniu pierwszego
ogniwa tworzy się następne, zatem nie może być związku między nimi.]

W nieprawdzie sprzeczność z sugestią, w innym jednoczesność
[Gdyby założyć nieistnienie przyczyny przy powstawaniu efektu, wówczas zachodzi sprzeczność
z własnymi teoriami. W innym przypadku zaszłaby jednoczesność przyczyny i skutku.]

Niemożliwymi świadome, nieświadome zniszczenie przez nieprzerwanie
[Niemożliwimy byłyby świadomie i nieświadome zniszczenie z powodu nieprzerwanej kontynuacji
istnienia]

Oraz przez wady w obydwu przypadkach
[I z powodu niedociągnięć i błędów logicznych występujących w obydwu teoriach – powstawania
z niczego i przeobrażania się w nicość – trzeba odrzucić teorię buddyjską.]

Przez brak wyróżniającej cechy również w akaśy
[Akaśa nie może być nie-istotą, ze względu na brak wyróżniających cech między nią
jakimkolwiek innym żywiołem.]

Oraz przez pamięć
[Z powodu istnienia pamięci rzeczy nie mogą być tylko krótkotrwałe i natychmiast znikające.]

Nie z nieprawdy przez niewidzenie
[Istnienie nie wynika z braku istnienia, gdyż takie rzeczy się nigdy nie zdarzają (są
niemożliwe).]

Tak oto sukces również przez nieaktywnych
[Gdyby istnienia wypływało z nieistnienia wtedy również osoby nie wykonujące żadnej czynności
osiągałyby upragnione cele.]

Przez postrzeganie brak nieistnienia
[Nie można nazwać przedmiotów zewnętrznych nieistniejącymi, gdyż postrzegamy je i jesteśmy
ich świadomi.]

Oraz przez różnice w naturze nie takim jak sen
[Z powodu różnic występujących miedzy stanem postrzegania na jawie oraz stanem snu jawy
nie można porównać do snu.]

Nie istniejącym, przez braku postrzegania
[Buddyści uważają, że nie jest możliwe istnienie samskar, z powodu nieobecności postrzegania
zewnętrznych zjawisk]

Oraz przez całkowitą nielogiczność
[Odrzucamy system buddyjski przez wgląd na jego całkowitą nielogiczność i niespójność.]

Nie, przez niemożliwości w jednym
[Z powodu niemożliwości istnienia wielu różnych sprzecznych cech w jednym przedmiocie, w
ciągu jednej chwili odrzucamy teorię dźinijską, która tak właśnie twierdzi.]

I tak oto brak uniwersalności atmana
[Gdyż właśnie z tej teorii pojawia się w dźinizmie brak uniwersalności atmana.]

Nie ma również braku sprzeczności z kolejności, zmiany itp.
[Gdyby ktoś twierdził, że nie ma sprzeczności w dźinizmie z powodu doktryny, według której
kolejno elementy duszy odchodzą i wstępują do innych ciał z powodu zmiany, wówczas również
by się mylił.]

Przez wieczność pod koniec i wieczności obojga, brak różnicy
[Z powodu wieczności rozmiaru duszy przy opuszczeniu ciała i wieczności obojga rozmiarów
duszy, w poprzednich okresach, rozmiar duszy jest wiecznie ten sam.]

Dotyczące Pan – przez niespójność
[Pan nie może być operatorem i kontrolerem całego świata, ze względu na niespójność tej
doktryny, zatem odrzucamy system paśupatów, który tak zakłada.]

Oraz przez niemożliwości władzy
[Z powodu niemożliwości władzy Pana, w takim układzie]

Jeśli niby takim jak zmysły, [odpowiadam]: „Nie, przez radość itp.”
[Gdyby ktoś twierdził, że Pan panuje nad pradhaną tak samo jak dźiwa panuje nad zmysłami,
wówczas odpowiadamy, że tak nie może być, z powodu radości itp. odczuwanej przez dźiwę; a
gdyby Pan odczuwał materialny świat przestałby być Panem.]

Zniszczalność albo brak wszechwiedzy
[Gdyby dalej pociagnąć wnioski paśupatów wynikałoby, że Pan może zostać zniszczony albo nie
byłby już wszechwiedzącym.]

Przez niemożliwości tworzenia
[Z powodu niemożliwości wyłaniania się dźiwy z Wasudewy musimy odrzucić system
bhagawatów, który tak zakłada].

I instrument nie z wykonawcy czynności
[I nie zdarza się jakoby instrument wyłaniał się z wykonawcy czynności.]

Albo jeśli natury widźniany itp. brak zaprzeczenia tego
[Ale jeśli się przyjmie, że cztery wjuhy są natury widźniany, wówczas nie możemy niczego
zarzucić sytemowi bhagawatów]

Oraz przez sprzeczności
[Ale także z powodu wewnętrznych sprzeczności nie możemy zaakeptować systemu
bhagawatów.]
Trzecia pada

Akaśa – nie – przez brak potwierdzenia w śruti
[Zdanie purwapakszinów akaśa nie jest tworzona ze względu na brak wzmianek na ten temat w
śruti]

Ale jest
[Ale my mówimy, że śruti właśnie twierdzi, że eter jest tworzony]

Drugorzędny przez niemożliwość i przez śruti
[Zarzucają nam, że akaśa nie została stworzona, gdyż to niemożliwe i gdyż śruti temu przeczą]

Również możliwym jednego jak w słowie „Brahman”
[Ale my mówimy, że użyty w śruti termin akaśa jest użyty w sensie przenośnym tak samo jak
słowo „Brahman” w Taittirijopaniszadzie 3.2]

Przez brak różnicy tamto stwierdzenie nie odrzucone
[Z powodu braku sprzeczności nie odrzucamy stwierdzenia, że coś może być różne od
Brahmana]

Ze słów śruti
[Z powodu słów śruti również je akceptujemy]

Ale jakiekolwiek stworzenie tam stwórca tak jak na świecie
[Jeżeli istnieje stworzenie, wtedy musi być też stwórca tak jak jest na tym świecie]

Przez to powietrze wyjaśnione
[Powyższe argumenty dotyczące akaśy odnoszą się również do powietrza – zatem powietrze jest
również tworzone]

Ale Śri Kryszna nie ma początku przez nielogiczność
[Ale Śri Kryszna istnieje od zawsze i nie ma swojego początku, gdyż taka teoria byłaby
nielogiczna]

Ogień z tego – tak oto stwierdzone
[Ogień wyłania się jako zagęszczenie powietrza – tak oto zostało to stwierdzone]

Woda
[Woda się wyłania z ognia]

Ziemia
[Ziemia się wyłania z wody]

Przez kontekst, kolor i inne śastry
[Z powodu kontekstu, koloru, a także nawiązań do innych tekstów śruti wnioskujemy, że chodzi
faktycznie o ziemię, a nie o co innego]

Ale to On przez ciało, przez medytację
[Z powodu wzmianek o ciele i medytacji, wnioskujemy, że zaprawdę chodzi o Wisznu]

Oraz manifestuje się odwróceniem kolejności
[Odwracamy kolejność tworzenia i w myśl tego wszystko ma swój początek w Wisznu]

Jeśli niby kolejność między widźńaną, a umysłem przez znak, [odpowiadam]: „Nie,
przez brak różnicy”
[Gdyby ktoś twierdził, że wten sam sposó umysł wyłania się z widźńany, odpowiadam mu, że się
myli, gdyż nie ma różnicy między nimi]

Ale zamieszkanie w poruszających i nie poruszających się; tamto stwierdzenie staje się
drugorzędne, przez zależność istnienia
[Jako, że Wisznu przebywa we wszystkim co się porusza i nie porusza każde słowo staje się
jednym z Jego imion]

Nie atma przez śruti i przez wieczności według nich
[Jako, że atma jest wieczna oraz z powodu nauk śruti idee, w myśl ktorej atma nie ma początku
nie są prawdziwe]

Zatem wiedzącym
[Zatem atma jest tym, który posiada wiedzę]

Wychodzą, poruszanie się, wracanie
[Z powodu wychodzenia, poruszania się i wracania dusza nie jest wszechobecna (gdyż wówczas
znajdowałaby się ciągle w jednym miejscu]

Oraz przez związek późniejszych dwóch z własnym duszą
[Z powodu poruszania się i wracania jako czynności związanych z własną duszą nie może ona
być wszechobecna]

Jeśli niby nie atomowe przez śruti [odpowiadam]: „Nie, co innego przez kontekst”
[Gdyby ktoś twierdził, że śruti zaprzecza idei jakoby dusza była atomowa, wówczas
odpowiadam, że fragmenty, które ma na myśli odnoszą się do czegoś innego, gdyż kontekst na
to wskazuje]

Przez same słów i maleńką miarę
[Gdyż same słowa wskazują na maleńki rozmiar duszy]

Brak sprzeczności jak pasta sandałowa
[Nasza doktryna nie jest niespójna. Dusza znajduje się w jednym punkcie, lecz oddziałuje na
całe ciało tak samo jak pasta sandałowa umieszczona na jednym punkcie ciała sprawia, że
przyjemne uczucie rozchodzi się po całym ciele]

Jeśli niby przez specjalną cechę miejsca zamieszkania, [odpowiadam]: „Nie, ponieważ
wiemy, że w sercu”
[Gdyby ktoś skrytykował naszą analogię, twierdząc, że pasta sandałowa zbiera się w
konkretnym punkcie, natomiast dusza nie znajduje się w żadnym konkretnym miejscu,
odpowiadam, że dusza znajduje się w sercu duchowym]

Przez cechę jak światło
[Jest to podobne do światła skupionego w jednym miejscu, a zarazem rozchodzącego się po
wielu innych.]

Rozszerzenie jak zapach, ponieważ tak oto objawia
[Tak samo jak zapach rozprzestrzenia się z jednego miejsca na wiele, tak dusza rozprzestrzenia
się z jednego punktu ciała. Wiemy to na podstawie objawienia ze śruti.]

Przez osobny przekaz
[Z powodu szczególnego nauczania]

Lecz tamta deklaracja przez posiadanie cech tego, jak pradźna
[Dusza jest nazwana świadmością, gdyż świadomość to nie tylko jej cecha lecz cała natura tak
jak w przypadku Pana Wisznu]

I nie ma wady o ile dusza, przez widzenie
[Świadomość istnieje tak długa jak istnieje dusza. To jest dostrzegane i nie ma w tej idei
żadnego błędu]

Przez możliwości manifestacji tego, istniejącej jak płodności itp.
[Tak samo jak siła płodności i inne rzeczy, świadomość istnieje najpierw w stanie biernym, a
potem się manifestuje]

Inaczej postrzeganie, brak postrzegania albo ograniczenie
[Gdyby dusza była wyłącznie samą świadomością, wówczas nastąpiłaby albo wieczna
świadomość, wieczna nieświadomość, albo te stanu występowałyby w ograniczonych
proporcjach]

Wykonującym czynność przez naturę śastr
[Dusza (a nie materia) wykonuje czynności. Wynika to z jasnych stwierdzeń zawartych w
śastrach]

Przez branie i nauczanie o rozrywkach
[Ponieważ dusza wykonuje wykonuje różne czynności, co jest opisane w śastrach]

Oraz przez stwierdzenia czynności; inaczej odwrócenie struktury gramatycznej
[Z śastr jasno wynika, że dusza wykonuje czynności. Gdyby było inaczej wówczas fragmenty z
śastr które to mówią miałyby inną strukturę gramatyczną]

Jak postrzeganie – brak pewności
[Gdyby wszechobecna materia byłaby jedynym wykonawcą czynności wówczas zaszłąby
absurdalne sytuacje, gdyż wszystkei duszy otrzymywałyby karman jednocześcnie. Podobny
absurd zaszedłby gdyby świadomość była wszechobecna, co już wyjaśniliśmy]

Przez odwrócenie mocy
[Gdyby materia wykonywała czynności wtedy również ona otrzymywałaby karman, a karman
otrzymuje dusza, a nie materia, więc dusza musi być wykonawcą czynności]

Oraz przez niemożliwość samadhi
[Materia nie może być wykonawcą czynności, gdyż nie może osiągnąć samadhi, a ostatecznym
celem wykonywania czynności jest osiągnięcie samadhi]

Oraz jak stolarz na oba sposoby
[Dusza wykonuje czynności używając zarówno własnych mocy jak i całej serii innych tak samo
jak stolarz używa zarówno własnej siły jak i całej serii narzędzi, kiedy pracuje]

Ale od Najwyższego – ze śruti
[Czynności są wykonywane przez Najwyższego Kontrolera – wiemy to ze śruti]

Ale w związku z włożonym wysiłkiem, nakazane, zakazane – nie bez znaczenia
[Gdyby ktoś nam zarzucał nielogiczność, sugerując, że twierdzimy, iż Najwyższy Pan jest
odpowiedzialny za każdą czynność każdej duszy, odpowiadam, że czynności są wykonywane
przez wysiłek każdej z dusz, który jest im dany przez Pana. Tak oto nakazy i zakazy śastr
odnośnie postępowania mają znaczenie]

Częścią przez stwierdzenie wielości, oraz inaczej, gdyż niektóre są również
odczytywane jako sługa, hazardzista itp.
[Dusza jest nieodłączną cześcią Najwyższego, gdyż Najwyższy jest opisawany w śastrach jako
wykonujący różne przyziemne role]

Przez opis w mantrach
[Wnioskujemy, że dusze są nieodłącznymi częściami Najwyższego, gdyż tak twierdzą święte
mantry wedyjskie]

api – również; smarjate – smryti stwierdza
Również smryti stwierdza
[Dokładnie to samo jest też powiedziane w smryti]

Ale Najwyższy nie jest jak światło itp.
[Istnieje jednak ogromna różnica między awatarami Pana Wisznu, a pojedynczymi duszami.
Zarówno Słońce i płomień świecy są światłem, pomimo ogromnych różnic między nim. Istnieją
też ogromne różnice między awatarami Wisznu, a pojedynczymi duszami]

Oraz smryti stwierdzają
[To jest potwierdzone w smryti]

Nakazy i zakazy przez związek ciałem jak oko itp.
[Nakazy i zakazy, ograniczenia i wyzwolenie bierze się ze związku z ciałem tak jak w przypadku
oka, które jest tylko częścią ciała. Dusze są cząstkami Najwyższego tak samo jak oko jest
częścią ciała.]

Oraz brak pomyłki przez niedoskonałość
[A także ponieważ dusza indywidualna jest niedoskonała nie można jej pomylić z doskonałą
inkarnacją Pana]

I tylko pomyłką
[Oraz ponieważ teoria, że dusze i awatary Wisznu są sobie równe jest zwyczajnym błędem w
rozumowaniu, powodowanym uogólnieniem kategorii cząstki Wisznu]

Przez różnicę losów
[Nawet skoro indywidualne dusza mają tę samą naturę ich losy są inne. Zatem wszystkie nie są
te same]

Oraz tak oto skłonności itp.
[Z powodu różnych losów, różne dusze mają różne natury, skłonności itp.]

Jeśli niby przez różnicę miejsca, [odpowiadam]: „Nie, z innego powodu”
[Gdyby ktoś twierdził, że przyczyną różnych natur różnych dusza są różnice w miejscach, w
których się znajdują, odpowiadam, że to nieprawda, gdyż przyczyną są różne losy dusz]
Czwarta pada

Tak oto prany
[Prany wyłoniły się z Najwyższego tak samo jak żywioły]

Drugorzędnym przez niemożliwość
[Terminy „prany” itp. odnoszą się do Najwyższego Pana pomimo ich liczby mnogiej (co mogłoby
się wydawać pozornie nielogicznie, gdyż jest tylko jeden Pan). Ich liczba mnoga określa różne
manifestacje Pana.]

Przez pierwotność mowy
[Ponieważ mowa istniała przed materialnym stworzeniem]

Siedem przez poruszanie i wyszczególnienie
[Istnieje siedem pran, ponieważ siedem się porusza. Tak oto mówią śastry]

Ale ręce i cała reszta w pozycji – zatem nie tak
[Ale jeżeli ciało jest odpowiednio usadowione zatem uznajemy ręce i inne części ciała za narządy
zmysłów. Zatem mamy więcej niż siedem zmysłów – jedenaście.]

Oraz atomami
[Zmysły są też rozmiaru atomowego]

Oraz najwyższy
[Najwyższa prana jest tworzona w ten sam sposób, co pozostałe żywioły]

Nie powietrzem ani czynnością przez osobne nauczania
[Najwyższa prana nie może być powietrzem ani czynnościami wykonywanymi przez nie, gdyż
śastry wyraźnie traktują najwyższą pranę i powietrze jako dwie różne rzeczy.]

Ale tak jak oczy itp. przez wspólne nauczania itp.
[Najwyższa prana jest narzędziem wykorzystywanym przez duszę, podobnie jak
wykorzystywane są oczy i inne zmysły. Wiemy to gdyż w śastrach jest przedstawiana jako
element tej samej kategorii, co zmysły]

Oraz przez brak funkcji wady nie ma, ponieważ jest dostrzegane
[Nie jest wadą fakt, że prana nie ma żadnej bezpośredniej funkcji dla duszy. Jej funkcją jest
podtrzymywanie zmysłów. Tak oto twierdzą pisma śruti.

Pięć funkcji – jak w umyśle – opisana
[Podobnie jak umysł prana ma pięć różnych funkcji i przez to przybiera pięć różnych postaci.
Jednak jest cały czas jedną i tą samą praną]

Oraz atomową
[Prana jest też rozmiaru atomowego]

Lecz światło itp. władcą przez opis, przez posiadacza pran - ze śruti
[Ale wiemy z opisów w śastrach, że Bhagawan Wisznu jest kontrolerem pran. Śruti nam również
mówi, że indywidualna dusza też pragnie kontrolować prany i zmysły, więc tak robi.]

Oraz przez Jego cechę wieczność
[Z powodu Jego wiecznego związku z pranami jako Najwyższy Kontroler.]

One zmysłami - przez stwierdzenie; inaczej dla głównej
[Prany są zmysłami, gdyż tak stwierdzają śastry. Tylko główna prana nie jest zmysłem.]

Przez różnicę w śruti i przez różnicę cech
[Ponieważ śruti odróżnia główną pranę od pozostałych i ponieważ mają inne cechy.]

Ale stworzenie imienia i formy, Tego, który stwarza potrójne – przez nauczanie
[Stworzenia imion i form i stworzenie potrójnego stworzenia zostało dokonane przez tego
samego Stwórcę. Wiemy to z nauczania zawartego w śastrach.]

Mięso itp. pochodzą z ziemi tak samo jak pozostałe dwa, według śruti
[Mięso, ciało i inne składniki są wszystkie zbudowane z ziemi. Również niektóre składniki są
natury wody i ognia. Tak naucza śruti.]

Ale przez specyficzną naturę specjalne imię, specjalne imię
[Z powodu dominującego żywiołu w każdym przedmiocie posiada określoną nazwę]
Trzecia adhjaja
Pierwsza pada

Celem uzyskania innego odchodzi, przyjmuje – przez pytania i objaśnienia
[Kiedy dusza wychodzi z ciała fizycznego, bierze ze sobą ciała subtelne i później wstępuje do
innego ciała. Wiemy to z pytań i odpowiedzi zawartych w Ćhandogja-upaniszadzie]

Przez potrójny skład i prominencję
[Z powodu trojakiej natury woda jest prominentna]

Oraz przez wychodzenie pran
[A także, ponieważ prany szukają schronienia w ciele subtelnym po opuszczeniu ciała
fizycznego, wnioskujemy, że subtelne ciało towarzyszy duszy, po śmierci fizycznej]

Jeśli niby ogień itp. w śruti, [odpowiadam]: „Nie, przez metaforyczność”
[Gdyby ktoś twierdził, że śruti opisują ogień i inne żywioły jako jako odchodzące, odpowiadam,
że to błędny pogląd, gdyż terminy takie jak „ogień” są użyte metaforycznie]

Jeśli niby przez brak wzmianki w pierwszym, [odpowiadam]: „Nie, gdyż tylko tamto,
przez odpowiedniość”
[Gdyby ktoś twierdził, że nie ma opisu na początku, odpowiadamy, że to tak powinno być]

Jeśli niby przez brak wzmianki w śruti, [odpowiadam]: „Nie, przez rozumienia
wykonujących dobre czyny itp.
[Gdyby ktoś twierdził, że w śruti nie ma wzmianki o podróży duszy na Ćandralokę, odpowiadam,
że to tylko dotyczy osób wykonujących dobre czyny, spełniających nakazy wedyjskie itp.]

Albo metaforyczny, przez nieznajomość atmy, co śruti stwierdza.
[Fragment śruti, mówiący o atmie jako pokarmie dla dewów jest metaforyczny, gdyż atma jest
niezniszczalna i w tym kontekście termin „jedzenie” oznacza „sługę”.]

Przy wyczerpaniu czynów resztka karmy – przez śruti i smryti, oraz inną drogą
[Kiedy dobra karma się wyczerpuje dusza upady ze Swargaloki czy Ćandraloki (itp.) i wraca do
świata materialnego, z powodu swojej przeszłej karmy. Wiemy to ze śruti i smryti. Ponadto
wraca do świata materialnego inną drogą niż tą, które wstępował do Ćandraloki (czy innej
podobnej planety).]

Jeśli niby przez postępowanie Karsznadźini [odpowiada]: „Nie, tamto znaczenie”
[Gdyby ktoś twierdził, że narodziny duszy upadłej ze Swargaloki nie zależą od jej karmy, gdyż
cytowane słowo „ćarana” nie oznacza karmy, lecz po prostu czyny, wówczas Karsznadźini
potwierdza znaczenie „ćarana” jako „karma” w Ćhandogja-upaniszadzie.]

Jeśli niby bez znaczenie, [odpowiadam]: „Nie, przez zależność od tamtego”
[Gdyby ktoś twierdził, że dobre postępowania nie ma znaczenia, ponieważ karma jest przyczyną
wszystkiego, odpowiadam, że się myli, gdyż właśnie dobre postępowanie powoduje dobrą
karmę]

Ale dobre, złe czyny zdaniem Badariego
[Jednak Badari uważa, że słowo „ćarana” odnosi się do dobrych oraz złych czynów, które są
tylko jedną z form karmy]

Według śruti również niewykonujący dobrych czynów itp.
[Rzekomo śruti twierdzi, że wszyscy – nawet ci którzy nie czynią dobra – idą na Ćandralokę.]

Ale inni - doświadczywszy w Jamaloce – wznoszą się i opadają – taki ruch ze śruti
[Ale inni (czyniący zło) podrózują do Jamaloki i tam wracają. Ich podróże są opisane w śruti]

Oraz twierdzą smryti
[Smryti również to potwierdzają]

Również siedem
[Istnieje siedem piekieł, do których trafiają ci, którzy czynili zło]

Oraz brak sprzeczności przez jego kontrolę również tam
[Nie ma problemu z ideą Jamaradźy karzącegp grzeszników w piekłach, gdyż działa na rozkaz
Najwyższego Pana (zatem wszystkie wszechświaty są pod kontrolą Pana Wisznu)]

Lecz wiedzy i czynów, przez dyskusyjność
[Ponieważ tylko ci, którzy czynią dobrze osiągają duchową wiedzę]

Nie w trzecim przez takie właśnie postrzegania
[W duchowym świecie niższych istot nie ma potrzeby, aby odprawiały one specjalny rutyał,
celem urodzenia się, gdyż dzieje się to automatycznie. Nie podróżują zatem na Ćandralokę itp.
tylko ich dusze zostają w tym świecie. Tak właśnie nauczają śastry.]

Smryti również stwierdza, że i na tym świecie
[Smryti również potwierdza, że istnieje możliwość na naszym świecie, aby osiągnąć nowe ciało
bez pośmiertnego odprawiania specjalnego rytuały, bez podróży na Ćandralokę itp.]

Oraz przez obserwację
[Śruti również potwierdza, że niższe istoty mogą się odrodzić bez podróży na Ćandralokę i
odprawiania specjalnego rytuału]

W trzeciej kategorii uwzględnione urodzone z żalu
[Istoty rodzone w wodzie również należą do trzeciej kategorii niższych istot, które rodzą się na
świecie, bez podróży na Ćandralokę]

Osiąganie podobieństwa do ich natury przez logiczności
[Po opuszczenie Ćandraloki dusza staje się podobna (choć nie identyczna) do żywiołów,
pocżawszy od akaśy]

Nie przez długi czas przez wyróżniającego stwierdzenia
[Przemiana duszy do postaci podobnej do żywiołów nie trwa zbyt długo, gdyż tak została
określona w śruti]

W posiadanym przez innych, jak poprzednio, przez stwierdzenie
[Fragmenty z śastr, mówiące o tym, że dusza po powrocie z Ćandraloki przybiera postać
roślinną jest metaforyczna, ponieważ dusze roślin już są zajęte. Podobnie poprzednio
wspomniane stwierdzenia o duszy stającej się eterem itp. są metaforyczne]

Jeśli niby nieczystym, [odpowiadam]: „Nie, przez śruti”
[Gdyby ktoś twierdził, że dusza musi się stoczyć do postaci roślinnej po zstąpieniu z Ćandraloki,
gdyż metody stosowane do osiagnięcią Ćandraloki (ofiary ze zwierząt) były brutalne, zatem
zyskało się złą karmę, odpowiadam, że to nieprawda, gdyż metody są przewidziane przez śruti i
rzekome nakazy uboju są tylko metaforą]

Następnie zjednoczenie z ejakulatem
[Następnie dusza wstępuje w ejakulat]

Z łona ciało
[Po zapłodnieniu dusza rodzi się w innym ciele]
Druga pada

W zjednoczeniu tworzenie, ponieważ tak stwierdza
[Zaprawdę twory umysłu podczas snu są tworzene przez Pana, ponieważ śruti to potwierdza]

Oraz zdaniem niektórych stwórcą synów itp.
[Niektórzy też uważają, że Pan tworzy upragnione istoty we snach, takie jak na przykład duże
potomstwo]

Ale tylko iluzją, przez niemanifestowanie się natury w
całości
[Formy widziane w snach są tworzone przez energię Pana – maję. Nie są układami materii, gdyż
nie są w pełni manifestowane, tylko są nierzeczywiste]

Wycofanie, przez wolę Najwyższego, z Niego faktycznie związanie i uwolnienie
[Snów nie można uważać za kompletnie nierealne, gdyż są stworzone przez Najwyższego. On je
rozpoczyna i kończy tak samo jak On powoduje związania oraz duchowe wyzwolenie duszy]

To również przez jedność z ciałem
[Stan jawy również jest stworzony przez Pana Wisznu]

Oraz omeny, stwierdzane przez śruti i znawców tego
[Sny czasem przekazują omeny, ważne objawienia, mantry itp. Tak uważają pisma śruti oraz
mędrcy. Zatem sny nie mogą być całkowicie uznane za wymysły.]

Nieobecność tego w nadich przez śruti, a także w Najwyższym
[Sen bez marzeń sennych odbywa się kiedy dusza jednoczy się z pranami w Najwyższym Panie
przechodząc przez nadi, błony wokół hrydaji itp. Wiemy to ze śruti]

Tak oto przebudzenie od Niego
[Przebudzenie z głębokiego snu następuje kiedy dusza odchodzi od Najwyższego Pana]

Ale on przez pamięć o karmie, przez nauki śruti
[Osoba, która przebudza się z Najwyższego Pana i przechodzi do działań codziennych po
skończonym śnie jest tą samą osobą co spała, ponieważ pamięta swoją przeszłą karmę oraz,
ponieważ tak nauczają pisma śruti]

W stanie nieprzytomności połowiczna jedność przez resztę
[Stan nieprzytomności jest stanem połowicznej turiji, gdyż to jedyna możliwość, jaka pozostaje,
nie ma żadnej innej. Nieprzytymność nie może być piątym stanem świadomości, gdyż takowy
nie istnieje.]

Nie przez miejsce, również Najwyższego obydwa cechy, ponieważ wszędzie
[Nawet różnica miejsca nie powoduje, że Najwyższy Pan może być niedoskonały, gdyż wszystkie
śastry nauczają, iż Najwyższy Pan jest zarówno wolny od skazy jak i posiada wszelkie
przymioty.]

Jeśli niby przez różnicę, [odpowiadam]: „Nie, przez odniesienie do każdego jako
przeciwnego przez śruti”
[Gdyby ktoś twierdził, że Najwyższy posiada wady, ponieważ również dźiwa ma idealne cechy,
jednak popełnia czasem złe czyny itp., odpowiadam, że dźiwa jest niedoskonała z powodu
związku ze światem materialnym, Najwyższy Pan jest nieśmiertelny, zatem nie jest związany ze
światem.]

Również tak oto niektóre
[Niektóre fragmenty śastr mówią, że dla dźiwy związek z jednym konkretnym ciałem jest oznaką
spętania materialnego i rozpaczy, ale dla Najwyższego Pana to oznaka posiadania wszelkich
przymiotów, o ile jest Panem i Władcą.]

Bezpostaciowym, ponieważ to główny element
[Brahman jest bezpostaciowy, gdyż to główna myśl nauczana przez wszystkie teksty mówiące o
Brahmanie. Zatem karma na niego wpływa i nie jest spętany materialnie.]

Oraz jak światło przez przeciwieństwa braku znaczenia
[Aby teksty, mówiące o Brahmania jako najwyższej madrości były istotne musimy przyznać, że
światło jest nieodłączną częścią natury Brahmana, jednak zarazem posiada podwójne cechy.]

Oraz jest oznajmione, że tamten tylko
[Oraz śruti stwierdza, że Pan tylko jest najwyższą mądrością, co nie neguje innych cech
Brahmana]

Śruti twierdzi i ponadto smryti też twierdzi
[Fakt, że Brahman posiada wszelkie przymioty i jest wolny od wad jest potwierdzony przez śruti,
a także przez smryti]

I przez to porównanie do słońca itp.
[Wszechobecny Pan jest różnorodny tak samo jak światło słoneczne odbija się w wodzie.]

Ale brak tego podobieństwa przez brak postrzegania jako wody
[Jednak w porównaniu Brahmana do światła słonecznego odbitego w wodzie można się doszukać
pewnych wad, ponieważ światło słoneczne nie jest w rzeczywistości w wodzie, a Brahman jest
wszechobecny.]

Uczestniczącym we wzroście i spadku, przez stan bycia wenątrz, przez odpowiedniość
obydwu i przez śruti
[Jednak nasze porównanie jest dobre, ponieważ Brahman jest nietknięty przez świat materialny
tak jak Słońce jest niektnięte przez wodę. Wnioskujemy, że mamy rację, gdyż nasze porównanie
jest odpowiednie i potwierdzane przez śruti.]

Ponieważ zaprzecza stwierdzonemu jako pierwsze i oznajmia coś więcej niż tamto
[Fragment ze śruti zaprzecza jakoby Najwyższy Pan był identyczny z duszami i stwierdza, że jest
od nich znacznie większy.]

Ten niemanifestowanym, ponieważ stwierdza
[Śastry twierdzą, że Pana nie da się zobaczyć zmysłami materialnymi (jedynie duchowymi).]

Również w głębokiej medytacji - przez śruti i smryti
[Ale jedynie w głębokiej medytacji można dostrzec Najwyższego Pana zmysłami fizycznymi.
Jesteśmy o tym przekonaniu, gdyż potwierdzają to śruti i smryti.]

[Nie] jak ogień itp. – brak cech wyróżniających, i przejawienie w dziełach przez
powtórzenie
[Gdyby ktoś twierdził, że Pan ma dwie formy – przejawioną i nieprzajawioną tak samo jak ogień,
odpowiadamy, że to nieprawda. Niemniej jednak Pan się przejawia Swemu wiernemu wyznawcy
jako efekt powtarzanych szczerych praktyk dewocyjnych.]

Zatem przez Nieskończonego – tak oto, ponieważ dowód
[Tak właśnie postępuje Nieskończony – mimo iż jest wszechobecny przejawia swoją piękną
formę Swoim wyznawco. Jesteśmy przekonani, gdyż śastry dostarczają nam licznych dowodów]

Ale przez nauczanie o obydwu - jak zwoje węża
[Bhagawan Wisznu zarówno posiada Swoje cechy jak i jest tymi cechami, tak samo jak wąż
zarówno posiada swoje zwoje jak i jest tymi zwojami]

Albo jak światło i jego podłoże, przez splendor
[Ze względu na splendor Pana Gowindy możemy Go porównać do światła.]

Albo jak przeszłość
[Tak samo jak czas zarówno posiada przeszłość jak i jest przeszłością, tak samo Najwyższy Pan
zarówno posiada wiedzę i błogość jak i jest wiedzą i błogością]

Oraz przez zaprzeczenie
[A także, ponieważ śruti zaprzeczają jakoby Pan był inny od swoich atrybutów]

Większy niż to przez deklaracji o moście, wymiarach, związku, różnicy
[Błogość i inne atrybuty Najwyższego Pana są znacznie większę niż te same atrybuty o zwykłych
dusz. Wiemy to ze stwierdzeń w śastrach o moście, wymiarach, związku i różnicy]

Ale przez podobieństwo
[Termin “błogość” użyty w śastrach zarówno w odniesieniu do Najwyższego jak i zwykłych dusz,
jest użyty jako uogólnienie kategorii tak samo jak terminem “słoik” możemy nazywać wiele
słoików, które są od siebie różne]

W celu zrozumienia jak “stopa”
[Śastry określają wszystko jako stopę Najwyższego Pana, po to aby nikt niczego nie
nienawidział, a nie po to, aby traktowano wszystkie przedmioty materialne i dusze na równi z
Panem.]

Przez specjalne miejsca jak światło itp.
[Mimo iż Najwyższy Pan jest jeden, przenika różne miejsca, w których się manifestuje, tak samo
jak światło przenika wiele miejsc mimo iż jest tylko jedno]

Oraz przez logiczne rozumowanie
[Oraz ponieważ to jest logicnze]

Podobnie przez zaprzeczenie innych
[Nie ma żadnej istoty większej niż Najwyższy Pan, gdyż śastry jasno temu zaprzeczają]

Przez to wszechobecność, przez słowa śastr o rozmiarze
[Najwyższy Pan Śri Hari jest wszechobecny pomimo Swojej formy, gdyż jasno śastry stwierdzają
Jego wszechobecność]

Od Niego tylko owoce przez logiczne uzasadnienie
[Owoce dobrych czynów takie jak wstąpienie do Swargaloki itp. są w rzeczywistości dawane
przez Najwyższego Pana, a nie jako efekt samych czynów, gdyż to jest logiczne]

Oraz przez śruti
[Śruti również potwierdza, że Najwyższy Pan daje efekty wszystkich dobrych czynów]

Zdaniem Dźajminiego dharma od Niego
[Dźajmini uważa, że dharmiczne czyny pochodzą od Najwyższego Pana, natomiast ich efekt w
postaci karmy jest tworzony przez nie same, a nie przez Pana]

Ale zdaniem Badarajany poprzedni przez opis przyczyny
[Ale Badarajana uważa, że od Najwyższego pochodzą również przyczyny czynów, gdyż śastry to
potwierdzają]
Trzecia pada

Wiedza całej wedanty przez brak różnicy w instrukcjach itp.
[Powinna się studiować całą wiedzą wedyjską, wszystkie jej odmiany, gdyż w gruncie rzeczy cała
wedanta prowadzi do jednego celu – Najwyższego Pana]

Jeśli niby przez różnicę, [odpowiadam]: “Również w jednym”
[Gdyby ktoś twierdził, że istnieją różnice w naukach pism wedyjskich, wówczas odpowiadam, że
to nieprawda, gdyż cała literatura wedyjskie jest kompletnie spójna.]

Z powodu kwalifikacji przez taką naturą do nauk i rytuałów wedyjskich – tamta zasada
jak jadźnie
[Jeżeli ktoś jest zdolny może studiować wszystkie Wedy, zdobywać wedyjską wiedzę i odprawiać
rytuały. Tak samo wszystkie jadźnie powinny być wykorzystane do poznania Najwyższego]

I śruti twierdzi
[Ten sam pogląd jest zawarty w śruti]

Oraz w kombinacjach przez brak różnicy jak rytuały i reszta w równości
[Można łączyć różne aspekty kultowe Pana jeśli odnoszą się do tej samej formy tak jak można
łączyć przepisy dotyczące tego samego rytuału pochodzące z różnych części Wed.]

Jeśli niby różnica przez śruti, [odpowiadam]: “Nie, przez brak wyróżniającej cechy”
[Gdyby ktoś twierdził, że śruti zakazuje łączenie różnych aspektów Pana przy jednej czynności
kultowej, odpowiadam, że to nieprawda, gdyż śruti nic konkretnego na ten temat nie mówi.]

Na pewno nie - przez różnicę bhakti – jak Parowarija itp.
[Nie jest konieczne, aby wszyscy bhaktowie medytowali na wszystkich manifestacjach Pana –
wystarczą tylko wybrane.]

Jeśli niby przez imię, odpowiadam: “Już jest wyjaśnione ale to również”
[Gdyby ktoś twierdził, że czciciele Najwyższego Pana muszę medytować nad wszystkimi Jego
cechami, odpowiadam, że już wyjaśniłem, dlaczego to nie jest prawda]

Oraz odpowiednim przez wszechobecność
[Powinno się medytować na różnych okresach życia inkarnacji Pana Wisznu, ponieważ jest
wszechogarniający i czas Go nie ogranicza.]

Przez kompletny brak różnicy oni gdzie indziej
[Wiecznymi są wszystkie czynności wykonane przez Pana i Jego towarzyszy przy pomocy Jego
duchowej energii – zarówno czynności poprzednie jak i późniejsze.]

Najwyższego błogość itp.
[Do Najwyższego należą rozmaite cechy, począwszy od błogości.]

Brak osiągnięcia radości, stanu bycia głową; wzrost i spadek w różnicy
[Pan Wisznu w ptasiej formie, Jego głowa przepełniona radością, Jego radość wzrastająca i
upadająca – tych Jego cech opisanych w w Taittirija-upaniszadzie 2.5.1 nie powinno się
uwzględniać przy każdej medytacji. Odróżniają one Jego ptasię formę od Jego prawdziwej
ludzkiej formy. Zatem ten fragment nie powinien być brany dosłownie.]

Ale inne przez identyczność skutku
[Ale inne fragmenty z Taittirijopaniszady mogą być swobodnie wykorzystywane do medytacji,
gdyż efekt będzie ten sam – jedność z Nim na Wajkunthcie.]

Dla medytacji – przez brak innego celu
[Jedynym celem, dla którego uwzględniono metaforyczną formę Wisznu jako ptaka są niektóre
specjalne medytacje]

Oraz przez [słowo]: “atma” w śruti
[Opisany ptak musi być metaforyczny, gdyż jest opisany słowem “atma” (zatem nie może być
zwyczajnym ptakiem)]

“Atma” świadomością – jak inni, przez późniejszego
[Użyty termin “atma” musi się odnosić do Najwyższego Pana przedstawionego jako ptaka, gdyż
użyty jest w tym kontekście w wielu innych (w tym późniejszych) częściach Upaniszady]

Jeśli niby przez związek – tak może być przez bezpośrednie stwierdzenie
[Gdyby ktoś twierdził, że termin “atma” jest używany w odniesieniu do dusz indywidualnych lub
nieożywionej materii, zatem jest nieprawdopodobne jakoby oznaczało Najwyższego Pana,
odpowiadam, że w tym właśnie kontekście oznacza Najwyższego Pana, gdyż tak było wcześniej
używane]

Przez stwierdzenie o efekcie takim jak poprzedni
[Oprócz medytowania o Panu jako Najwyższej Błogości, powinno się też medytować na nim jako
na Ojcu, gdyż efekt będzie taki sam]

Oraz to ta sama przez brak różnicy
[Ponieważ wszystkie części ciała Pana, pomimo różnych form, w gruncie rzeczy nie różnią się od
siebie, mając te same duchowe właściwości, powinniśmy uczynić je obiektem naszej medytacji]

Przez dotyk, tak samo również u innych
[Wszystkie cechy Pana są obecne w Jego największych wyznawcach, takich jak czterej
Kumarowie, gdyż zostali obdarzenie Jego mocą przez Jego dotyk]

Albo nie przez różnicę
[Albo jednak raczej nie powinno się traktować śaktjaweśawatarów (takich jak czterej
Kumarowie) na równych z Panem, gdyż są inni od niego, mimo iż są Mu bardzo bliscy i drodzy]

Oraz śruti twierdzi
[Taki sam pogląd jest też stwierdzony w śruti]

I tak samo utrzymujący i przenikający niebo
[Najwyższy Pan podtrzymuje cały świat oraz przenika wszechświat – te dwie cechy nie
występują u śaktjaweśawatarów, gdyż są one duszami, i nie są równe z Panem]

Oraz również w Purusza-widji przez brak wzmianki o innych
[A także ponieważ teksty takie jak Purusza-widja przypisują takie cechy Najwyższemu Panu, a
nie czterem Kumarom i innym śaktjaweśawatarom, powinniśmy wnioskować, że nie są one
równe Panu]

Przez różnicę efektu tnącego itp.
[Odradza się medytację nad aspektami Pana, takimi jak zabijającego demony itp., gdyż
bhaktowie powinni rozwinąć w sobie niekrzywdzenie]

Ale w mokszy przez stwierdzenie o naturze uzupełniącej o zbliżaniu się jak według
pragnienia kuśa, modlitwy, pieśni – to zostało stwierdzenie
[Kiedy bhakta rozwija w swomie miłość do Pana, wtedy spontanicznie nad Nim medytuje, tak
jak bierze do ręki uświęconą trawę kuśa, śpiewa modlitwy i pieśni. Jest to potwierdzone przez
śruti]

W bhakti, przez brak ograniczeń – tak oto inni
[W dojrzałym stadium rozwoju bhakti, oddanie staje się spontaniczne, a nie powodowane
nakazami i zakazami religijnymi]

Wedle woli przez brak sprzeczności w obojgu
[Z powodu łaski Najwyższego Pana Hari, nie ma żadnych rozbieżności między praktyką rućibhakti
i widhi-bhakti]

Przez osiągnięcie celu na dwa sposoby, gdyż inaczej sprzeczność
[Obydwie te drogi prowadzą do tego samego celu, gdyż inaczej zaszłyby niespójności]

Najlepszą przez osiągnięcie celu Tego o cechach – jak świat
[Lepsze jest jednak rući-bhakti, gdyż wtedy osiąga się łaskę Pana, który kocha swych bhaktów,
tak samo jak na tym świecie można zyskać przychylność władcy służąc mu]

Istnienie tych którzy mają misję o ile misja
[Potężni dewowie, tacy jak Śiwa, Brahma, Indra itp. pomimo osiągnięcia wyzwolenia zostają na
tym wszechświecie, gdyż mają swe zadania do spełnione wyznaczone przez Najwyższego Pana
Krysznę. Jednak Ich działania są całkowicie wolne od karmy, gdyż Ich karma już się
wyczerpała.]

Brak reguły dla wszsystkich, przez brak sprzeczności ze śruti i smryti
[Nie jest konieczne wykonyuwanie wszystkich praktyk kultowych takich jak pudźa, kult
świątynny, gdyż śruti ani smryti nie stwierdzają nigdzie, że wykonywanie ich wszystkich jest
konieczne (wystarczy tylko część).]

Ale przez równość cech posiadanych akceptacja idei nieśmiertelności, jak mantra
Aupasat – to już wyjaśnione
[Powinno się uwzględniąć cechę Pana jako nieśmiertelnego w medytacjach, gdyż Jego cechy są
zawsze te same. W ten sam sposób mantra Aupasat jest zawsze taka sama, mimo iż
wykorzystuje się ja w różnych ceremoniach wedyjskich. To już zostało wyjaśnione.]

To przez opis
[Powinno się medytować na transcendentalnych cechach Pana, na podstawie opisów z śastr]

Wewnętrznie jak miasto z żywiołów od Niego; jeśli niby przez brak osiągnięcia różnicy,
[odpowiadam]: “Jak nauczanie”
[Wewnętrznie Najwyższa Wajkuntha wydaje się być materialnym miastem. Lecz emanuje od
samego Pana Gowindy. Gdyby ktoś krytykował ideę jedności Wajkunthy i Najwyższego Pana,
odpowiadam, że nie ma z tym żadnego problemu, tak samo jak Pan stanowi jednocześnie
jedność ze Swoimi atrybutami itp., a zarazem jest od Nich różny.]

Określają wymiennymi, ponieważ takimi jak inne
[Śastry określają Wajkunthę i samego Najwyższego Pana jako jedność podobnie jak jedność
stanowią Pan i Jego atrybuty]

Ona prawdą itp.
[Energia Pana para-śakti stanowi prawdę i inne dobre cechy. Nie jest Ona różna od Niego]

Upragnioną itp. tam i tu, przez wszechprzenikanie, dawanie błogości, mokszy itp.
[Śri Lakszmi Dewi, przebywająca zarówno w niebie duchowym jak i materialnym, z powodu
bycia wszechprzenikającą, dawczynią błogości, mokszy, stanowi nieodłączną część Najwyższego
Pana, posiada naturę duchową, a nie materialną, zatem powinna być obiektem bhakti.]

Niekończące się przez bhakti
[Mimo iż Lakszmi, jest nieodłączną częścią Pana Wisznu, Jej bhakti dla Niego się nigdy nie
kończy.]

W pobliżu – tak oto przez słowo
[Gdyby ktoś twierdził, że nie może istnieć madhurja-bhakti, między Śri, a Bhagawanem,
ponieważ są jedną osobą, odpowiadamy, że ten argument jest logicznie wadliwy, gdyż
przebywają blisko siebie, zatem nie ma przeszkód dla rozwoju bhakti u Lakszmi. Zostało to
potwierdzone w śastrach.]

Brak reguły dla ustalenia tego; osobnym przez widzenie tamtego; brak przeszkody
owocem
[Nie ma żadnej reguły mówiącej, że nie należy czcić innych form Pana niż forma Pana Kryszny.
Śruti potwierdza, że efektem kultu innych Jego forma (np. Balaramy) będzie usunięcię
przeszkód na drodze do Niego.]

Jak dar – to wyjaśnione
[Śastry wyjaśniają, że Najwyższego Pana osiąga się przez łaskę mistrza duchowego]

To silniejszym przez wielość znaków. Tamto również.
[Najważniejsza jest łaska mistrza duchowego. Niemniej również potrzebny jest własny wysiłek,
medytowanie o Panu i słuchanie o Jego chwałach]

Poprzednią ideą – przez kontekst – może być; jak czyny i myśli
[Słowa “so‘ham” z Gopala-tapani-upaniszadu (2.49) jest szczególnym wyrazem bhakti, podobnie
jak poprzednie framgenty tego upaniszadu. Nie oznacza, że dusze i Najwyższy Pan są sobie
równe. Powinno być traktowane jako prakrtyka dewocyjne, tak samo jak służba Panu i myślenie
o Nim]

Oraz przez porównanie
[Także z powodu porównania Pana Kryszny w towarzystwie Swych bhaktów do Brahmy w
towarzystwie synów, wnioskujemy, że fragment “so‘ham” oznacza nastrój dewocyjny, a nie
utożsamianie się z Kryszną.]

Ale tylko wiedzą – przez wnioskowania – i widzenie
[Wyłącznie wiedza i widzenie samego Pana (a nie czynności rytualne) prowadzą do wyzwolenia.
Taki jest wniosek podany w śastrach.]

I przez większą siłę śruti itp. brak odrzucenia
[Śruti twierdzi, że wyzwolenie osiąga się poprzez wiedzę, a jako, że autorytet śruti jest silniejszy
niż innych śastr nie można odrzucić tej tezy.]

Przez powtarzane nauki itp.; jak różnorodność wiedzy to i postrzegania – to wyjaśnione
[Z powodu powtarzanych nauk w śastrach powinno się oddawać cześć świętym wyznawcom
Pana. Wyznawcy Pana są postrzegani w różnych kategoriach zaawansowania tak samo jak
istnieją różne typy wiedzy. Zostało to wyjaśnione w śastrach]

Nie zwyczajnym – jak nie przez śmierć. Osiągnięcie świata.
[Zwyczajnym widzeniem Pana nie osiąga się wyzwolenie tak samo jak śmiercią się go nie
osiągnie. Potrzebne jest duchowe widzenie. Zwyczajnym osiągnie się tylko wyższe materialne
planety]

Oraz takim samym przez następne słowa; związek przez większą istotność
[Nie ma różnicy, między stwierdzeniami, że Pan się objawia temu, kogo Sam wybierza i, że
objawia się temu, kto będzie kultywował bhakti ku Niemu. Śastry stwierdzają, że mają to samo
znaczenie. Niemniej najistotniejszym jest to kogo Pan sam wybierze aby Mu służył]

Niektórzy przez istnienie Najwyższego Pana w ciele
[Niektórzy wielbię Najwyższego Pana jako zamieszkałego wewnątrz ludzkiego ciała, ponieważ On
tam właśnie przebywa]

Nie innym z natury tego – jak rozumienie
[Kiedy bhakta wielbi Pana w medytacji, wtedy osiąga darśan formy Pana tylko z tymi cechami
na jakich się skupiał w medytacji.]

Częsci nie łączone według gałęzi Wed
[Tak samo jak przy jadźni wedyjskiej każdy kapłan tylko odgrywa swoję określoną rolę (mimo iż
mógłby również odegrać inne) tak Pan objawia Swemu bhakcie, tylko te cechy, na których
bhakta medytował.]

Albo brak sprzeczności jak mantry itp.
[Tak jak mantry mogą mieć różne zastosowanie, tak rasy między Panem, a różnymi bhaktami
będą różne (takie same po wyzwoleniu jak przed wyzwoleniem).]

Istotność wielości jak jadźna, ponieważ tak oto stwierdza śruti
[Należy zawsze medytować o Panu jako o posiadającym różnorodne cechy. Jest to tak istotne
jak jadźńe. Wiemy to, gdyż jest to jasno powiedziane w śruti.]

Rozmaitość przez słów itp. różnicę
[Istnieją rozmaite sposoby czczenia różnych form Pana, na przykład z powodu różnicy nazw tych
form]

Możliwość przez brak lepszego rezultatu
[Nie ma absolutnie konieczności medytowania nad wsystkimi formami Pana Wisznu, gdyż nie
osiąga się lepszego rezultatu niż przy medytacji na jednej konkretnej.]

Ale dla spełnienia pragnień mogą być łączone albo nie, przez nieistnienie poprzedniego
powodu
[Jeśli ktoś wielbi Najwyższego Pana Wisznu, dla spełnienia materialnych pragnień, wtedy może
łączyć Jego różne formy – nie ma ku temu żadnych przeszkód.]

Na kończynach jak naturalne schronienie
[Powinno się medytować na kończynach i innych częściach ciała Pana oraz na cechach z nimi
związanymi.]

Oraz przez uczniów
[W ten sposób Pan Brahma uczy swoich uczniów medytować na cechach duchowego ciała Pana
Kryszny]

Przez wspólność
[Gdyby ktoś twierdził na podstawie Ćhandogja-upaniszadu 1.6.7, że nie powinno się medytować
na innych cechach Pana niż Jego lotosowe oczy, gdyż nie są one wzmiankowane, odpowiadam,
że to nieprawda, gdyż lotosowe oczy Pana to tylko przykład cechy, pozostałe są stwierdzone w
domyśle.]

Oraz wspólność cech ze śruti
[Ktoś może twierdzić, że wszystkie części ciała Pana mają identyczne atrybuty, gdyż rzekomo
śruti tak podaje.]

Albo nie przez brak stwierdzenia o byciu razem w śruti
[Powyższe stwierdzenie, że wszystkie częścia ciała Pana mają te same cechy jest błędne, gdyż
fragmenty z śastr na podstawie, których wniosek ten został wyciągnięty, mówią tylko, że Pan,
przez Swoją wszechmoc, może zrobić wszystko każdą cześcią ciała. Zatem stwierdzenie, z
którym polemizujemy, nie ma poparcia w śruti.]

Oraz z widzenia
[Zatem wszystkie cechy Pana są w odpowiednich częściach Jego ciała, gdyż tak jest
postrzegany.]
Czwarta pada

Z tego cel człowieka, przez śastry – takie oto zdanie Badarajany
[Wszystkie cele życia osiągane są przez transcendentalną wiedzę. Badarajana tak uważana,
gdyż tak twierdzą śastry.]

Przez drugorzędność tylko pochwałami jak pochwały innych – takie oto zdanie
Dźajminiego
[Dźajmini uważa, że pochwały wiedzy i wyrzeczenia są przesady, gdyż prawdziwa droga ku
Wisznu wiedzie przez wykonywanie czynności rytualnych nakazanych w Wedach.]

Z widzenia postępowania
[Dźajmini uważa, że wiedza nie wystarcza, gdyż nawet wielcy mędrcy musieli wykonywać jadźńe
wedyjskie.]

Przez to w śruti
[Dźajmini sądzi, że śruti uznaje wiedzę za drugorzędną wobec czynności rytualnych.]

Przez bycie razem
[Dźajmini również popiera swą tezę, faktem, że śruti podają wiedzę i czynności rytualne razem
jako czynniki decydujące o losie duszy.]

Przez taką zasadę
[Oraz z powodu zasady podanej w Wedach, w myśl ktorej tylko znawca wiedzy duchowej może
zostać kapłanem (w myśl której wiedza to tylko wstępne stadium zanim się przejdzie do
rytuałów).]

Przez regułę
[Oraz z powodu reguł nakazujących nawet dźńanim wykonywać jadźńe.]

Ale przez nauczanie Wjasadewy o przewadze, przez śruti
[Ale Wjasadewa uważa, że ważniejsza od czynności rytualnych jest wiedza i tak samo mówi
śruti.]

Ale to samo przez śruti
[Również śruti mówi we wielu miejscach, że ważniejsza od rytuałów jest wiedza.]

Nie uniwersalny
[Werset na który się powołał Dźajmini, wzmiankowany w sutrze 3.4.4 nie ma charakteru
uniwersalnego.]

Podział jak sto
[To prawda, że zarówno wiedza jak i czyny mają wpływ na los duszy ale nie koniecznie jest on
równomierny (znaczenie wiedzy jest znacznie większe), tak samo jak krowa i koza mogą łącznie
kosztować sto monet, co nie oznacza, że obydwa kosztowały pięćdziesiąt – krowa mogłą
kosztować dziewięćdziesią a koza dziesięć.]

Tylko posiadający naukę
[Werset na który Dźajmini się powołuje odnosi się tylko do osób znających sam tekst Wed, a nie
do osób, które zrozumiały w pełni Wedy i zdobyły duchową wiedzę.]

Nie – przez brak szczególności
[Śruti nie nakazują osobom pełnym wiedzy duchowej wykonywać jadźń przez całe życie.
Jesteśmy o tym przekonani, gdyż nie ma żadnej konkretnej wzmianki w śruti, która by to
mówiła.]

Albo pozwolenie na gloryfikację
[Pozwolenie na wykonywanie jadźni całe życie dane w Iśa-upaniszadzie 2 jest po to, aby
promować wiedzę duchową (zatem rytuały są tylko narzędziem dla wiedzy).]

I zdaniem niektórych czyn wedle pragnienia
[Niektórzy uważaja, że osoba wyzwolona wykonuje czyny tylko dlatego, że pragnie pomóc
innym, i nie wpływa na nią karma.]

Oraz destrukcja
[Transcendentalna wiedza całkowicie niszczy wszelką nagromadzoną karmę.]

Oraz brahmaćarini przez śruti
[Śruti mówi, że cała karma jest niszczona szczególnie w przypadku brahmaćarinów.]

Dźajminiego aprobata i brak jasnej instrukcji, ponieważ potępia
[Dźajmini twierdzi, że śruti nakazują nawet dźńanim wykonywać jadźńe, uznając wyłącznie, że
ci mają w tej materii pewną dowolność, natomiast całkowite wykonywania jadźni jest zakazane.]

Zdaniem Badarajany dowolność wykonywania przez równość w śruti
[Badarajana uważa, że dźńani może wykonywać jadźńe ale wcale nie musi, gdyż śruti stwierdza,
że dla takiej osoby nie ma żadnej różnicy. (Nakaz wykonywania jadźni w śruti odnosi się tylko
do osób, którzy nie są dźńanimi).]

Albo zalecenie jak nauka
[Tylko dźńaniemu wolno wybierać czy będzie wykonywał jadźńe czy też nie tak samo jak
pozwolenie na studiowanie Wed mają tylko trzy wyższe warny.]

Jeśli niby tylko pochwałami przez wzmiankę, [odpowiadam]: “Nie, przez nowość”
[Gdyby ktoś twierdził, że stwierdzenie ze śruti, pozwalająca dźńaniemu na robienie tego co mu
się podoba, jest tylko pustą pochwała i ozdobnikiem literackim, odpowiadam, że to nieprawda,
gdyż to stwierdzenie pojawia się po raz pierwszy, zatem nie może być pustę pochwałą czegoś co
już zostało opisane.]

Oraz przez miłość w śruti
[Wielki bhakta nie musi zawse wykonywać jadźń, jeżeli mocno kocha Pana. To zostało
potwierdzone w śruti.]

Jeśli niby pariplawy, [odpowiadam]: “Nie, przez wyszczególnienie”
[Gdyby ktoś twierdził, że historie ze śruti, opisujące wyższość dźńany nad rytuałami są tylko
pariplawami tzn. historiami o walorach literackich dla zaspokojania umysłu, odpowiadam, że to
nieprawda, gdyż tylko nieliczne to pariplawy i resztę powinno się traktować jako historię
nauczające transcendentalnej mądrości.]

I tak oto przez jedność zdań
[Powinno się rozumieć, że historie z Upaniszadów mają nauczać transcendentalnej wiedzy, a nie
są tylko pariplawami, gdyż stwierdzają to jednomyślnie.]

I przez to brak potrzeby ognia, podpalania itp.
[Zatem, transcendentalna wiedza nie potrzebuja rytuałów takich jak podpalania świętego ognia,
gdyż jest od nich niezależna.]

I potrzeba wszystkich przez jadźnie itp. w śruti – jak koń
[Mimo iż transcendentalna wiedza sama wystarcza potrzebna są jadźńe aby osiagnać wiedzę tak
samo jak koń jest potrzebny w celu przebycia pewnej drogi, jednak jak się dojedzie do celu,
wtedy już nie jest potrzebny.]
3.4.27 ??
-
- ,, ..
śamadamAdjupetas sjAt tathApi tu tadwidhestadańgatajAteszAm apj awaśjAnuszThejatwAt
śama – spokój; dama – samokontrola; Adi – itp.; upetaH – posiadając; sjAt – trzeba być;
tathApi – mimo to; tu – ale; tadwidheH – przez tą regułę; tadańgatajA – przez stanowienie
części tego; teszAm – ich; api – również; awaśja – koniecznie; anuszThejatwAt – z konieczności
praktykowania
Ale mimo to trzeba posiadać samokontrolę, spokój itp., przez tą reguła; przez ich
stanowienie części, również przez ich konieczność praktykowania
[Mimo iż wystarczająca do osiagnięcia transcendentalnej wiedzy jest odprawianie jadźni itp., to
osoba pragnąca osiągnąć transcendentalną wiedzę powinna posiadać cechy charakteru takie jak
samokontrolę, spokój i wiele innych, gdyż taka jest reguła. Muszą być osiągnięte, gdyż stanowią
elementy dźńany.]

Oraz wszelkie formy jedzenia przy zagrożenia życia, przez to w śruti
[W ekstremalnych sytuacjach zagrożenia życia pozwala się na spożycie niektórych zakazanych
pokarmach, gdyż śruti tak mówi.]

Oraz przez brak szkody
[A także ponieważ spożycie zakazanego pokarmu w sytuacji ekstremalnej nie szkodzi nam
duchowo.]

Również smryti stwierdza
[Również smryt to potwierdza.]

I zatem według śruti działanie nie według pragnień
[Jednak śruti mówi, że nigdy nie wolno spożywać zakazanego pokarmu przez własne
pragnienie.]

Oraz przez nakaz również obowiązki aśramy
[Nawet osoba usytowane w transcendentalnej wiedzy musi wypełniać obowiązki warnaśramy
(jadźńe), gdyż takie są jej obowiązki.]

Oraz jako pomocne
[Jadźńe powinny być wykonywane, gdyż są pomocne w zdobywanie transcendentalnej wiedzy
(jednak należy pamiętać, że są tylko uzupełniające).]

Również we wszystkich przypadkach przez obydwa znaki
[Parinisztha-bhakta powinien się zawsze angażować w bhakti, nawet kosztem odrzucenie
obowiązków warnaśramy, ponieważ tak twierdzą zarówno śruti jak i smryti.]

Oraz objawia, że nie pokonanym
[Śastry objawiają, że parinisztha-bhakta, zaangażowany w kult dewocyjny, nie popełnia złych
czynów, nawet jeśli zaniecha swych obowiązków wobec warna-aśrama-dharmy dla wyższego
celu bhakti.]

Ale również ci na zewnątrz przez widzenie
[Nawet ci szczerzy bhaktowie, którzy są poza system warnaśrama, ale wielbią Pana osiagają
Jego. Jesteśmy o tym przekonani, gdyż jest na to wiele przykładów konkretnych osób.]

Również smryti stwierdza
[Także w smryti można znaleźć liczne przykłady, które to potwierdzają.]

Oraz specjalna łaska
[Pan obdarza swoich szczerych bhaktów specjalną łaską (nawet gdyby byli poza warnaśramą).]

Ale drudzy lepszymi od nich przez znak
[Jednak lepszymi od bhaktów wewnątrz warnaśramy są bhaktowie na zewnątrz warnaśramy.
Wiemy to na podstawie różnych przykładów z śastr.]

Ale gdy tym został nie ma przerwy, nawet zdaniem Dźajminiego – przez regułę, nie
bycie takim, i brak pragnień
[Kto został prawdziwym bhaktą Pana, nie przestaje nigdy takim być, gdyż opanował wszystkie
swoje zmysły i nie ma pragnień innych niż bycie razem z Najwyższym Panem. Nie powraca
wówczas do materialnych obowiązków. Tak uważa nawet Dźajmini, a także Ja sam –
Wjasadewa.]

Albo nawet nie status, przez wnioskowanie upadku i brak kontaktu
[Nawet jeżeli nirapeksza-bhakta osiągnie wysokie planety takie jak Swargaloka to taki wysoki
status nie odwiedzie go od bhakti dla Pana, gdyż będzie się obawiał upadku duchowego i braku
kontaktu duchowego z Panem.]

Ale zdaniem niektórych upasana; bhakti jak żywność – to wyjaśnione
[Niektórzy uważaja, że nirapeksza-bhaktowie angażują się w upasanę i dla nich bhakti jest tak
potrzebne jak żywność. To zostało już wyjaśnione.]

Na zewnątrz w obojga przypadkach przez smryti i postępowanie
[Nirapeksza-bhaktowie są zawsze na zewnątrz świata materialnego, mimo iż czasem może się
wydawać, że są wewnątrz niego. Tę tezę potwierdzają nauki smryti, a także stosunek pomiędzy
Panem, a bhaktami.]

Owoce od Pana przez śruti – takie oto zdanie Dattatreji
[Wszystkie potrzeby wyznawców Pana, są spełniana przez samego Pana. Tak potwierdza śruti i
takie jest zdanie Dattatreji.]

Tak jak obowiązki rytwika, zdaniem Audulomiego, jest kupowany za to
[Audulomi uważa, że Pan ochrania Swoich bhaktów za cenę ich bhakti, tak samo jak rytwik
spełnia swój zawód za cenę pieniędzy.]

Innym od pomocniczych reguł dla warnaśramadharminów – trzeci; jak reguły itp.
[Nirapeksza-bhakta medytuje o Panu. To jest jego obowiązek i reguły, według których żyje są
inne od reguł dla warnaśramadharminów.]

Ale przez istnienie wszystkich – cel jest przy gryhaście
[Gryhasthowie mogą również osiągnąć wyzwolenie, gdyż gryhastha, w pewnym sensie, zawiera
w sobie wszystko to co jest w innych aśramach (a w innych aśramach wszyscy mogą osiągnać
wyzwolenie).]

Przez nauczanie innych jak w milczeniu
[Ale ponieważ jest nauczane, że wszystkie aśramy mogą osiagnąć duchową perfekcję,
absolutnie nieprawdą jest jakoby to dotyczyło tylko gryhasthów.]

Nie manifestując się – przez tradycję
[Transcendentalna wiedza jest przekazywana tylko odpowiednim uczniom, o odpowiednim
charakterze, z powodu tradycji guru-śiśja.]

W tym życiu, przy nieobecności przeszkód – przez śastry
[Jeżeli nie ma żadnych przeszkód wówczas transcendentalne wiedza się manifestuje już w tym
życiu. Tak właśnie nauczają śastry.]

Tak oto brak reguły o owocu wyzwolenia – przez okoliczności sytuacji, przez
okoliczności sytuacji
[Tak samo jak nie ma reguły, które stwierdza kiedy się osiągnie transcendentalną wiedzę, nie
ma też reguły, mówiącej kiedy się osiągnie wyzwolenie. Wszystko zależy od okoliczności w
których dusza się znajduje.]
Czwarta adhjaja
Pierwsza pada

Wielokrotnie powtarzane przez nauczanie
[Rozmaite praktyki dewocyjne powinne być powtarzane wiele razy, gdyż takie jest nauczanie
śastr.]
4.1.2 [ -- ,, .. V
lińgAć ća
lińgAt – ze znaku; ća – i
Oraz przez znak
[A także ponieważ śastry dają na wyraźny znak, że wymagane jest powtarzanie praktyk bhaki.

Ale tak oto wiedzą i nauczają, że Paramatmą
[Ponieważ wszyscy ryszi i wsyzstkie śastry wiedzą i nauczają, że Pan jest Paramatmą, powinien
być właśnie tak wielbiony.]

Nie w części, to nie on
[Nie należy uważać, że umysł i inne ekspansje Najwyższego Pana, które stanowią tylko Jego
części, znajduję się na równi z Nim. Pan jest raczej tylko ich podporą.]

Widziany jako Brahman przez bycie egzaltowanym
[Należy uważać bezosobowego Brahmana za Najwyższego Pana, gdyż Najwyższy Pan jest
najbardziej egzaltowany.]

Oraz idea Słońca itp. jako kończyny – przez logiczność
[Powinno się medytować o Słońcu, Księżycu itp. jako o wyłaniających się z różnych części ciała
Pana, gdyż taka interpretacja jest logiczna.]

Siędząc – przez możliwości
[Podczas medytacji o Panu konieczne jest przyjęcie właściwej asany, ponieważ tylko wtedy
medytacja jest możliwa (inaczej umysł się rozprasza).]

Oraz przez medytację
[A także ponieważ medytacja jest tylko możliwa w odpowiedniej asanie.]

Oraz w związku ze stałością
[Ponieważ medytacja jest synonimem stałości, naturalne jest, że musimy ją wykonywać, kiedy
jesteśmy w odpowiedniej asanie (nie poruszając się).]

Oraz smryti stwierdzają
[A także, ponieważ smryti jasno stwierdzają, że podczas medytacji powinniśmy trzymać umysł i
ciało w ryzach – co jest niemożliwe bez przyjęcia odpowiedniej medytacyjnej asany.]

Gdzie jednopunktowość tam przez brak konkretności
[Gdziekolwiek nasz umysł jest skupiony jednopunktowo na Śri Krysznie Bhagawanie, tam
powinniśm kontynuować medytację, z powodu braku konkretnych ograniczeń w śastrach na
temat miejsca itp., w którym można medytować o Panu.]

Do czasu wyzwolenia, ponieważ również tam widziane
[Bhakti odbywa się do czasu wyzwolenia, ale również później – w nieskończoność – ponieważ to
jest widziane na podstawie śruti.]

Przy wiedzy o Nim, zniszczenie i nie dotykania późniejszych i wcześniejszych grzechów
– przez to nauczanie
[Kiedy osiąga się wiedzę o Najwyższym Panie, wówczas niszczona jest całkowicie wszelka zła
karma. Wiemy to, gdyż to jest nauczane.]

Ale innych również – taki oto brak kontaktu podczas zniszczenia
[Ale przy niszczeniu złej karmy, zniszczeniu ulega również dobra karma, niszczona jest wszelka
karma.]

Ale tylko przy nierozpoczętych efektach, przez tamten okres czasu
[Tylko nierozpoczęte efekty karmy są usuwane przez osiągnięcie transcendentalnej wiedzy. Tych
których się już rozpoczęły transcendentalna wiedza nie usunie.]

Ale agnihotra-jadźń itp. tamto skuktkiem – przez śruti
[Ale niektóre efekty pobożnych czynów takich jak agnihotra-jadźń nie są ususwane przez
transcendetnalną wiedzę, gdyż służą jej osiągnięciu. Wiemy to, gdyż śruti to potwierdza.]

Tak oto również inny, niektórych obydwa
[Występuje również inne cytaty z śastr, które potwierdzają, że w przypadku szczerych
nirapeksza-bhaktów również już rozpoczęte efekty karmy są usunięte.]

Ponieważ Ćhandogja-upaniszad 1.1.10
[Ćhandogja-upaniszad 1.1.10 jasno pokazuje, że jako efekt wielkiej łaski Pana usuwane są
również już rozpoczęte efkty karmy u jego drogich bhaktów.]

Porzucając pozostałe przez błogość, wtedy osiąga
[Kiedy bhakta porzuca ciała fizyczne (subtelne i materialne) wówczas osiąga błogosławiane ciało
Wisznuduty i wieczną błogość.]
Druga pada

Głos w umyśle przez widzenie i słyszenie
[Głos wstępuje do umysłu (podczas śmierci prawej osoby), ponieważ widzimy to i słyszymy na
podstawie śastr.]

Tak oto wszystkie następującymi
[Tak oto wszystkie pozostałe składniki idą za głosem.]

Ten umysł do prany – przez następującego
[Z powodu stwierdzenia w śastrach umysł razem ze wszystkimi zmysłami wstępują do prany.]

On w mistrzu – przez rozpoczynające się od zbliżania
[Prana wstępuje do dźiwy. Wiemy to dzięki opisom w śastrach.]

To w żywiołach – przez śruti
[Dźiwa wstępuje do wszystkich żywiołów. Wiemy to dzięki opisom ze śruti.]

Ponieważ objawiają, że nie w jednym
[Ponieważ Ćhandogja-upaniszad 5.3 – 5.10 uznaje, że dźiwa wstępuje do wszystkich żywiołów,
nie tylko do ognia.]

Na początku równe, i nieśmiertelność bez palenia się
[Na początku zarówno oświecona jak i nieoświecona dusza, w momencie śmierci, opuszczają
hrydaję tymi samymi drogami. Jednak oświecona wychodzi przez głowę, a nieoświecona nie.
Poza tym, oświecona dusza, niszczy karmę podczas życia materialnego, mimo iż związki z
ciałem fizycznym, nie zostały jeszcze zniszczone.]

Przez nauczanie o samsarze do czasu tego
[Do czasu absolutnego kontaktu z Najwyższym Panem dźiwa nadal błądzi w oceanie samsary.
Wiemy to, gdyż tak nauczają śastry.]

Subtelne przez źródło wiedzy i takie oto postrzegania
[W stanie takiej opisanej nieśmiertelności dźiwa ma jednak nadal kontakt z ciałem subtelnym.
Wiemy to z powodu źródła wiedzy i naszego postrzegania.]

Zatem nie z przez zniszczenie
[Zatem opisana w Bryhadaranajaka-upaniszadzie 4.4.7 nieśmiertelność to nie taka, którą się
osiąga przez zniszczenie ciała materialnego.]

Oraz ciepło tego - przez logiczność
[Ciepło ciała fizycznego pochodzi od ciepła ciała subtelnego. Wiemy to, ponieważ to jest logiczne
(za życia ciało fizyczne jest ciepłe, a podczas śmierci nie).]

Jeśli niby przez zaprzeczenie, [odpowiadam]: „Nie, przez ciała, ponieważ jasnym w
niektórych”
[Gdyby ktoś twierdził, że Bryhadaranajaka-upaniszad 4.4.6 zaprzecza temu jakoby oświecona
dźiwa opuszczała ciało materialne, odpowiadam, że fragment ten odnosi się do ciała
materialnego. Oprócz tego jest w Wedach jasne zaprzeczenie idei jakoby nigdy nie opuszczała
ciała materialnego.]

Oraz smryti stwierdza
[Smryti również potwierdzają naszą ideę, że oświecona dusza opuszcza ciało materialne.]

Oni w Najwyższym, ponieważ tak oto jest mówione
[Zmysły wstępują do Najwyższego Pana, ponieważ śruti to potwierdza.]

Brak różnicy przez słowo
[Gdy po śmierci fizycznej zmysły i prana wstępują do Najwyższego Pana, wówczas stają się
jednymi z Nim i nie ma żadnej różnicy między nimi, a Panem. Wiemy to, gdyż śruti to
potwierdza.]

Najwyższy punkt Jego domu iluminowanym, i drzwi przez Niego objawione. Z mocy
wiedza, z jogi pamięć o reszcie ścieżki
[W momencie śmierci fizycznej oświeconej osoby dusza wychodzi przez sto pierwszy nadi i
specjalne wyjście w górnej części głowy. Pan objawia to miejsce oraz wyjście duszy. Wiedzę o
tym dusza posiada dzięki mocy, dzięki praktyce jogi zna całą ścieżkę.]

Następujący za promieniami
[Kiedykolwiek człowiek umiera dusza podróżuje za promieniami Słońca na Surjalokę, która
stanowi bramę do innych światów. Dzieje się to niezależnie czy umiera się w dzień czy nocą.]

Jeśli niby nie nocą, wówczas [odpowiadam]: „Nie, przez związek o ile istnienie ciała.
Oraz objawia.”
[Gdyby ktoś twierdził, że nocą dusza nie może iść za słonecznymi promieniami, odpowiadam, że
to nieprawda, gdyż tak długo jak ciało istnieje ma ono związek ze słońcem. To jest też
potwierdzane przez śruti.]

I tak oto również w odchodzeniu na południu
[Dusza osiąga efekt wiedzy transcendentalnej, nawet kiedy odchodzi w sześciu miesiącach,
kiedy Słońce jest na południu.]

Jest pamiętanym przez joginów, i dwaj również pamiętani
[Jogini się nie przejmują okresem, w którym umierają (tylko go pamiętają). Gdyż jest istotny
tylko dla nieoświeconych dusz.]
Trzecia pada

To ma początek w świetle przez bycie znanym
[Droga jogina po śmierci rozpoczyna się na przejściu do światła, gdyż wszyscy to dobrze
wiedzą.]

Waju po roku przez brak szczególności, szczególność
[Po przejściu od roku, świat idzie na Wajulokę, (później na Surjalokę) ponieważ zostało to
wyszczególnione w śastrach, mimo iż w niektórych miejscach nie ma tego wyszczególnionego.]

Waruna ponad błyskawicą przez związek
[Po odejściu od błyskawicy dusza podróżuje na Warunalokę, gdyż taki jest właśnie związek
między błyskawicą, a Warunaloką.]

Atiwahikami przez znak tego
[Światło i inne elementy na drodze duszy jogina do Najwyższego Pana nie są żadnymi znakami,
ani zwykłymi osobami, lecz specjalnymi dewami (Atiwahikami) wysłanymi przez Pana, aby
przewodzić duszę.]

Wtedy przez umieszczonego w świetle – to przez śruti
[Kiedy dusza znajdzie się w loce błyskawicy, wtedy jest doprowadzana do Pana, przez
specjalnego wysłannika umieszczonego w świetle. Wiemy to z powodu nauk śruti.]

Stworzony zdaniem Badariego – przez możliwość osiągnięcia
[Badari uważa, że dusza jogina idzie na Brahmalokę, a nie do Najwyższego Pana, gdyż
Brahmaloka znajduje się w jednym konkretnym miejscu, zatem istnieje możliwość podróży na
Brahmalokę. Badari uważa natomiast, że do Najwyższego nie można się dostać podróżą
fizyczną, gdyż jest wszechobecny.]

Oraz przez wyszczególnienie
[Badari potęguje swoją opinię fragmentami z śastr (np. Ćhandogja-upaniszad 7.14.1)
stwierdzającym bezpośrednio, że dusza osiąga mieszkanie Pradźapatiego.]

Ale to nauczanie przez bliskość
[Badari uważa na podstawie śruti, że dusza, która osiąga Brahmalokę, nie powraca z niej,
odkładając swe wyzwolenie na wiele milionów lat później – do czasu wyzwolenia Pana Brahmy.]

Razem z władcą tego na końcu stworzenia Najwyższy, przez wyjaśnienie
[Kiedy zniszczeniu ulega wszechświat wówczas dusza na Brahmaloce razem z Panem Brahmą
osiągają Najwyższego Pana Śri Gowindę. Badari uważa, że tak jest na podstawie wyjaśnień z
śastr.]

Oraz ze smryti
[Badari również opiera swoją tezę na opisach ze smryti.]

Najwyższy zdaniem Dźajminiego przez podstawowe znaczenie
[Natomiast Dźajmini jest zdanie, że wersety z śastr, na które się powołał Badari odnoszą się do
Najwyższego Pana, z powodu podstawowego znaczenie użytego tam słowa „Brahman”,
oznaczającego Pana, a nie dewę Brahmę.]

Oraz przez dostrzegania
[Dźajmini uzasadnia swoją interpretacją również tym, że jasno tak dostrzega w śastrach.]

Oraz pragnienie nie przy stworzeniu
[Pragnienie prawdziwego jogina nie kończy się na poznaniu wtórnego stwórcy wszechświata –
Pan Brahmy – tylko na Najwyższym Panu Krysznie.]

Przewodzi spoczywającym w bezpostaciowym, takie oto zdanie Badarajany, przez wady
obydwu i „tatkratu“
[Wjasadewa uważa, że atiwahikowie przewodzą niektórych, którzy spoczywają w
bezpostaciowym Brahmanie. Zarówno teoria Badariego jak i Dźajminiego są wadliwe, między
innymi z powodu cytatu z śruti zaczynającego się na słow „tatkratu” w myśl którego, osiąga się
cel proporcjonalny do własnej wiary.]

Oraz pokazuje specjalną
[Śruti ukazuje również specjalną sytuację, kiedy zamiast atiwahików sam Pan Wisznu zabiera
swoich szczerych bhaktów do Jego Boskiej siedziby, z powodu ich wielkich tęsknoty za Nim.]
Czwarta pada

Przez [słowo] „swena“ manifestacją tego, który osiągnął
[Dźiwa, która osiąga Najwyższego Pana, otrzymuje idealne ciało, posiadające osiem zalet, które
jest oryginalną formą dźiwy.]

Wyzwolonym przez deklarację
[Wyzwolona dusza manifestują swoją oryginalną formą, gdyż zostało to zadeklarowane w śruti.]

Najwyższy Pan przez kontekst
[Termin „paramdźjoti” z Ćhandogja-upaniszadu odnosi się do Najwyższego Pana, a nie do
Słońca.]

Brakiem rozdzielenia przez widzenie
[Wyzwolona dźiwa nigdy nie przeżywa rozłąki z Panem, z powodu dostrzegania takich nauk w
śruti.]

Zdaniem Dźajminiego przez Najwyższego Pana – przez wzmianki itp.
[Dźajmini uważa, że wyzwolona dusza dostaje od Najwyższego Pana całą serię dobrych cech,
przymiotów, zalet itp. w darze. Opiera swoją opinię na wzmianki itp. w śruti.]

Tylko przez świadomośc, przez naturę tego – takie oto zdanie Audulomiego
[Dźiwa jest czystą świadomością i niczym innym. Taka jej natura. Tak właśnie uważa Audulomi.]

Tak oto nawet przez wzmianki brak sprzeczności z naturą poprzedniego zdaniem
Badarajany
[Natomiast Wjasadewa uważa, że, mimo iż, śastry potwierdzają, że dusza jest natury czystej
świadomości, nie ma żadnej sprzeczności między tam, a jej ośmioma zaletami.]

Pragnieniem – przez śruti
[Oświecona dusza osiąga wszystko, czego, tylko zapragnie samą tylko myślą, chęcią.]

I tak oto bez innego władcy
[Z powodu bezgranicznej łaski Najwyższego Pana wszystkie pragnienia oświeconej, wyzwolonej
duszy są spełnione, zatem taka dusza nie ma nad sobą żadnego innego władcy.]

Zdaniem Badariego nieistnienie, ponieważ tak oto twierdzi
[Badari uważa, że oświecona dusza, która osiągnęła siedzibę Najwyższego Pana nie posiada
nawet subtelnego ciała ani zmysłów, gdyż takowe są efektami karmy, która to już została
zniszczona. Opinie swoją uzasadnia stwierdzeniami śastr.]

Zdaniem Dźajminiego istnienie przez myśl o opinii
[Dźajmini uważa, że wyzwolona dźiwa musi posiadać ciało, niezależne od karmy, gdyż takie
pogląd jest akceptowany.]

Tak oto zdaniem Badarajany obojga typów tak jak dwanaście dni
[Wjasadewa uważa, że wyzwolona dźiwa może zarówno mieć ciało jak i nie mieć ciało – tak
samo jak dwunastodniowa jadźńa może się stać satrą albo ahiną.]

Przy nieobecności ciała takim jak sen – przez logiczności
[Nawet jeżeli wyzwolona dźiwa nie posiada ciała, może również odczuwać przyjemność tak samo
jak może ją odczuwać we śnie. To się nam wydaje logiczne.]

W istnieniu takim jak stan przebudzenia
[Jeżeli wyzwolona dźiwa posiada ciało, wówczas odczuwa przyjemność tak samo jak się odczuwa
przyjemność w stanie przebudzenia.]

Wejście jak lampa, ponieważ tak oto objawia
[Wyzwolona dźiwa może wiedzieć wszystko tak samo jak światło lampy może dojść do wielu
miejsc. Objawiają nam to pisma śruti.]

W związku z głębokim snem lub momentem śmierci przez manifestowanie
[Bryhadaranajaka-upaniszad 4.3.21 wcale nie stwierdza, że wyzwolona dusza nie posiada
wiedzy. Słowa tego fragmentu odnoszą się do stanu głebokiego snu albo do momentu śmierci.
Tak oto objawiają nam śastry.]

Oprócz stworzenia wszechświata – przez kontekst i brak bliskości
[Wyzwolona dusza posiada prawie wszystkie moce, oprócz mocy stworzenia wszechświata
materialnego. Tylko Najwyższy Pan posiada tę moc. Wnioskujemy to na podstawie kontekstu
fragmentów śastr (Tajttirija-upaniszad 2.6.1), mówiących o tym, że tylko Pan posiada taką moc.
Fragmenty te nie mogą mogą mówić tego o duszy, gdyż nie ma żadnych wzmianek o duszy w
pobliżu nich.]

Jeśli niby przez bezpośredności nauczania, wówczas [odpowiadam]: “Nie – przez krąg
wielkich przywódców”
[Gdyby ktoś twierdził, że śruti zawiera bezpośrednie nauczania o tym, jak wyzwolone dusze
mogą tworzyć nowe wszechświaty, odpowiadam, że to błędna interpretacja, gdyż fragmenty te
mówią, że mogą podróżować do

Oraz nieistniejące zmiany materii, ponieważ tak opisuje sytuację
[Wyzwolona dźiwa nie podlega żadnym zmianom. Tak właśnie jej sytuację opisują śastry.]

Oraz tak oto wykazują bezpośrednie poznanie i logiczne rozumowanie
[Zarówno bezpośrednie poznanie i logiczne rozumowania wykazują, że atomowa dusza musi
nawiązać kontakt z Najwyższym Panem dla najwyższej duchowej radości, błogości czerpanej z
nektaru bhakti.]

Oraz przez znak równości tylko w przyjemności
[Wyzwolona dusza jest równa Panu tylko pod względem odczuwania najwyższej radości. Nie są
absolutnie równe pod względem natury.]

Bezpowrotnie – przez śastry, bezpowrotnie – przez śastry
[Wiemy na podstawie śastr, że czysta dusza wielbiąca Pana Gowindę szczerym bhakti nigdy nie
wraca z Jego Boskiej siedziby.]
Om Namo Bhagavate Vaasudevaaya!


ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Formularz kontaktowy - jeśli masz jakieś pytanie, zapraszam do korespondencji

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *