translate

ŚIVA SIDDHANTA



Jest to najstarsza i najbardziej żywa współcześnie szkoła śivaizmu. Utożsamiają się z nią miliony wielbicieli i kilkanaście gałęzi ascetów. Mimo swej popularności, jej przeszłość pozostaje mało znana. Termin „Śiva siddhanta” znaczy „konkluzja śivaizmu” i określa teologię opartą na dwudziestu ośmiu śivaickich agamach. Samo słowo siddhanta to zbiór nauk i doktryn filozoficzno-mistycznych przekazywanych przez osoby uznane za siddhów. Pierwszym znanym nauczycielem tej tradycji był Maharyszi Nandinatha z Kaszmiru (ok. 250 p.n.e.). Jego nazwisko pojawia się w tekście Paniniego o gramatyce, gdzie autor wspomina o nim jako o nauczycielu takich mędrców, jak: Patańdźali, Wjaghrapada i Wasisztha. Jedynym zachowanym tekstem Nandinathy jest dwadzieścia sześć wersetów w sanskrycie: Nandikeśwara Kaśika. Autor, z powodu swego monizmu, jest przez niektórych zaliczany do prekursorów szkoły adwajty.
Kolejną znaczącą postacią Śiva siddhanty był Tirumular, z sukcesji Nandinathy. Ten pochodzący z Kaszmiru święty propagował nauki z śiwaickich agam na południu Indii. W swym obszernym dziele Tirumantiram(„Święte zaklęcia”), Tirumular jako pierwszy przedstawił treść agam i filozofię śuddha śajwa siddhanty w języku tamilskim. Autor, podobnie jak jego satguru Nandinatha, głosił monistyczny teizm, w który Śiva jest zarówno materialną i sprawczą przyczyną świata, istotą transcendentną i immanentną. Śiva stwarza dusze i świat jako emanację z samego siebie, a przy zniszczeniu świata wchłania go i dusze w siebie.
Tirumantiram przedstawia drogę siddhanty złożoną z czterech elementów: 1) ćarja, szlachetnego życia; 2) krija, obrzędów świątynnych; 3) jogi, wewnętrznego wielbienia i związania się z Paraśiwą, dzięki łasce satguru, co z kolei prowadzi do stanu transcendentalnej wiedzy (dźńana) i wyzwolenia (moksza). Po wyzwoleniu dusza rozwija się, aż łączy się z Bogiem.
Z tych samych korzeni co nauki Tirumulara, tzn. z nauk Nandinatha, wyrasta siddha siddhanta Gorakszanathy. Sukcesja Tirumulara zwie się Nandinatha sampradaja, a Goraksznathy – Adinatha sampradaja.
Śiva siddhanta rozkwitła pod postacią potężnego ruchu bhakti z elementami siddha jogi. Od siódmego do dziewiątego wieku święci Sambandar, Appar i Sundarar wędrowali od świątyni do świątyni, śpiewając na chwałę Śivy i broniąc śivaizmu przed naukami buddyzmu i dżinizmu. Ich misję kontynuował królewski minister Manikkawaćakar, który porzucił swą posadę, aby służyć Bogu. Jego dzieło – Tiruwasagam – wypełniają strofy pełne mistycznych wizji, miłości do Śivy i poszukiwań Prawdy. Pieśni czterech wspomnianych świętych zostały zawarte w zbiorze Tirumuraj, który – razem z Wedami i Śiva agamami – tworzy literacki fundament Śiva siddhanty w Tamil Nadu.
Oprócz świętych, filozofów i ascetów, przekaz Śiva siddhanty głosili liczni siddhowie (spełnieni), odurzeni Bogiem asceci, bhaktowie, a nawet pariasi. Odegrali oni szczególną rolę w omawianej szkole, ale także w innych tradycjach duchowych Indii. Do najważniejszych siddhów należeli: święty Agastja, Bhogar Ryszi, Tirumular i Gorakszanatha. Są oni czczeni przez Śiva siddhantów, śiwaitów kaszmirskich, ale też przez nepalskich buddystów.
W środkowych Indiach, tradycję Śiva siddhanty ustanowił Guhawasi Siddha (VIII wiek n.e.). Trzeci sukcesor w jego szkole, Rudraśambhu, znany także jako Amardaka Tirthanatha, który założył zakon Amardaka (ok. 775 roku n.e.) w Andhra Pradeś. Innymi znaczącymi zakonami w propagowaniu nauk szkoły, począwszy od VIIIwieku były: zakon Mattamajura ze stolicy dynastii Ćalukja (Pendźab) i zakon Madhumateja założony przez Pawanaśiwę z dynastii Kalaćuri w środkowych Indiach. W tym samym okresie spore wypływy wśród dynastii południowych Indii uzyskali tzw. mnisi siddhanty. Założyli oni klasztory w Maharastrze, Karnatace, Andra Pradeś i Kerali.
Do bardziej znanych siddhów należeli Sadjodźjoti i Brihaspati (IX wiek) ze środkowych Indii, którzy usystematyzowali teologię Śiwa siddhanty w sanskrycie. Sadjodźjoti, inicjowany przez Ugradźjotiego z Kaszmiru, głosił przekaz Raurawa Agamy. Jego następcami byli Ramakantha I, Śrikantha, Narajanakantha i Ramakantha II, z których każdy jest autorem licznych rozpraw na temat Śiva siddhanty.
Na początku XI wieku, król Bhodźa Paramara z Gudźaratu zawarł rozproszone nauki szkoły w metafizycznej rozprawie Tattwaprakaśa, które uważa się za najważniejsze sanskryckie dzieło o Śiva siddhancie.
Śiva siddhanta rozkwitała w całych Indiach, aż do inwazji muzułmanów, po której jej nauki zostały zepchnięte na południe subkontynentu.
XII wieku, Aghoraśiwa próbował połączyć sanskrycką tradycję Północy z tamilską tradycją Południa. Aghoraśiwa, przełożony klasztoru Amardaka w Ćidambaram, utorował drogę szkole pluralistycznej, włączając pięć podstawowych elementów stworzenia (tattwa: nada, bindu, Sadaśiwa, Iśwara, śuddhawidja) do kategorii więzów (paśa). Uznał je za następstwa przyczyny i zawsze nieświadome substancje. Tym sposobem odszedł od tradycyjnych nauk, w których wspomniane pięć elementów były częścią boskiej natury Boga. Tak zapoczątkował nową siddhantę, odmienną od monistycznej Śiva siddhanty z Himalajów.
Teksty Aghoraśiwy mają ogromną wartość, ponieważ włączył on do nich starożytne rytuały pochodzące z agam. Znane jako paddhati są do dziś standardowymi podręcznikami o obrzędach. Np. Krijakramadjotika to obszerne dzieło, w którym autor przedstawił prawie wszystkie aspekty rytuałów Śiva siddhanty, takich jak: diksza (inicjacja), sanskary (sakramenty), atmartha pudźa (obrzęd domowy) i instalacja Bóstw. Wyznawcami filozofii Aghoraśiwy są niemal wszyscy kapłani z dynastii Śiwaćarji.
XIII wieku, istotnym zdarzeniem w historii Śiva Siddhanty było powstanie dwunastowierszowego utworuŚiwadźńana bodham autorstwa Mejkandara. Ten utwór i zainspirowane przezeń utwory innych autorów dały początek Mejkandar sampradaji, głoszącej pluralistyczny realizm, w którym Bóg, dusze i świat istnieją równolegle i bez początku. Śiva jest przyczyną sprawczą, ale nie materialną. Wyznawcy tej szkoły wierzą, iż dusza roztapia się w Śivie tak, jak sól w wodzie, odwiecznej jedni, która jest także dwójnią. Literatura tej szkoły bywa błędnie traktowana jako wykładnia całej Śiva siddhanty.
Śiva siddhanta jest tradycją podtrzymywaną w wielu świątyniach, klasztorach i przez rody kapłańskie, widoczną podczas festiwali, obecną w sztukach pięknych i teatrze. Jej wyznawcami są w większości Tamilowie na południu Indii i Śri Lance.
Siddhowie dysponują ośmioma niezwykłymi zdolnościami nadprzyrodzonymi (mocami) opisywanymi w jodze i tantrze, a właściwie przynajmniej jedną z ośmiu tychże mocy. Najczęściej przypisuje się żyjącym mistrzom oświeconym zdolność spełniania życzeń wielbicieli. Trzeci rozdział Jogasutr napisanych przez Patańdźalego omawia sposoby osiągania mniejszych i większych cudownych mocy jogicznych, które czynią siddhą. Podkreśla się, że siddhi – owoce urzeczywistnienia duchowego – mogą być używane jedynie dla dobra wspólnego żyjących stworzeń i nie wolno ich manifestować dla zaspokajania egoistycznych kaprysów czy zachcianek, gdyż wiedzie to do upadku duszy (jaźni) czy utraty oświecenia.

tekst pochodzi ze strony :  www.siwasakti.pl


ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy
ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy ROZWÓJ DUCHOWY rozwój duchowy Rozwój Duchowy

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Formularz kontaktowy - jeśli masz jakieś pytanie, zapraszam do korespondencji

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *